وی افزود: اگر بخواهم عنوانی برای این سیاست انتخاب کنم، میتوان گفت این گواهی در واقع ابزاری برای جذب سپردههای ارزی مردم است؛ البته باید دید این سیاست تا چه اندازه میتواند اعتماد مردم را جلب کند و منابع ارزی موجود در دست آنها را به سمت فعالیتهای مولد هدایت کند.
تجربههای گذشته و چالش اعتماد
بغزیان با بیان اینکه پیش از این نیز بارها موضوع جذب ارزهای در اختیار مردم مطرح شده است، گفت: همواره این سؤال وجود داشته که چگونه میتوان ارز و سرمایهای را که در اختیار مردم قرار دارد، جذب کرد. افزایش نرخ سود بانکی یکی از راهکارهایی بوده که در مقاطع مختلف مورد توجه قرار گرفته است، اما زمانی که قیمت سایر کالاها و داراییها افزایش پیدا میکند، مردم معمولاً به سمت بازارهای موازی حرکت میکنند.
این اقتصاددان ادامه داد: در دورههای گذشته نیز تجربه سپردههای ارزی را داشتهایم. زمانی اعلام شد مردم میتوانند سپرده ارزی افتتاح کنند و در صورت نیاز، در داخل یا حتی خارج از کشور از آن استفاده کنند و بانک نیز ارز آنها را به صورت اسکناس پرداخت خواهد کرد. اما در عمل، مواردی پیش آمد که فرد برای استفاده از منابع خود در خارج از کشور با مشکل مواجه شد و حتی در داخل کشور نیز هنگام برداشت از حساب ارزی، معادل ریالی آن با نرخی که مورد قبول سپردهگذار نبود، پرداخت شد. وی تصریح کرد: همین اتفاق باعث شد بخشی از مردم نسبت به سپردههای ارزی و وعدههایی که در این زمینه داده میشود، بیاعتماد شوند؛ بنابراین اکنون که بانک مرکزی مجدداً ابزار گواهی سپرده ارزی را مطرح کرده، مسئله اصلی این است که آیا تضمینهای لازم برای بازپرداخت اصل و سود منابع ارزی مردم وجود دارد یا خیر.
مردم به دنبال حفظ ارزش دارایی هستند …
