در نتیجه، ایالات متحده برای تقویت گزینه احتمالی بعدی خود، همزمان با بررسی گزینههای نظامی، در حال اعزام تجهیزات و نیروهای نظامی بیشتری به منطقه است.
در ادامه، شش گزینهای که احتمالاً بر اساس ترکیبی از تاریخ نظامی و عملیاتهای اخیر در حال بررسی هستند، ارائه میشود.
تمامی این گزینهها بر این فرض استوارند که ایالات متحده کارزار جنگ اقتصادی موجود خود، شامل ترکیبی از تحریمها و محاصره جاری، را ادامه میدهد.
هر گزینه نیز بدهبستانها و هزینههای مشخصی دارد؛ از جمله احتمال تشدید تنش و تبدیل آن به جنگی گستردهتر. بنابراین، ضروری است که همه، از شهروندان نگران گرفته تا کنگره، این گزینهها را بررسی کرده و نگرانیهای خود را بیان کنند تا گفتوگویی سازندهتر درباره سیاستهای پیشرو شکل بگیرد.
۱. دیپلماسی قهرآمیز
نخستین گزینه برای ایالات متحده این است که همزمان با مذاکره با ایران، به افزایش نیروهای خود در منطقه ادامه دهد.
هدف نهایی، اجرای کارزار فشاری است که ایران را وادار کند با شرایطی مطلوبتر برای آمریکا به میز مذاکره بازگردد.
سازوکار اصلی این گزینه، دیپلماسی قهرآمیز است؛ یعنی ترکیب نمایش قدرت نظامی برای نشان دادن هزینههای آتی مقاومت، با ارائه منافع کوتاهمدت برای ترغیب تهران.
ایالات متحده نیروهای بیشتری، از جمله یک گروه رزمی دیگر ناو هواپیمابر، به منطقه اعزام خواهد کرد. همزمان، به تقویت توانمندسازهایی مانند هواپیماهای سوخترسان ادامه میدهد و از ترکیبی از ارتباطات راهبردی و فعالیتهای اطلاعرسانی و تأثیرگذاری استفاده میکند تا پیامی را به مقامهای تهران منتقل کند.
دیپلماسی قهرآمیز بدهبستانهای روشنی دارد.
این رویکرد بیش از سایر گزینهها احتمال دارد که انسجام و همکاری با متحدان کشورهای حاشیه خلیج فارس را حفظ کند؛ کشورهایی که از بازگشت به درگیریهای گسترده نگران هستند.
بااینحال، این گزینه بیشترین خطر را دارد که با برنامهریزی و طراحی عملیات اسرائیل، که تقریباً قطعاً تهاجمیتر خواهد بود، مختل شود. …

بازار































































