با این حال، برخی شاخص‌های درآمدی می‌توانند برآوردی از میزان درآمد مورد نیاز برای داشتن یک زندگی راحت به دست دهند.
«درآمد قابل‌تصرف معادل‌سازی‌شده» یکی از این شاخص‌هاست.
در این روش، تمام درآمدهای پولی دریافتی توسط اعضای خانوار با هم جمع می‌شوند. این شامل درآمد حاصل از کار، سرمایه‌گذاری‌ها، مزایای اجتماعی و سایر درآمدهای خانوار است. سپس مالیات‌ها و حق بیمه‌های اجتماعی از این مجموع کسر می‌گردند.
در مرحله بعد، این مبلغ بر تعداد اعضای خانوار — که به صورت «معادل بزرگسال» محاسبه شده‌اند — تقسیم می‌شود. بنابراین، این رقم مستقیما نشان‌دهنده درآمد فردی هر شخص نیست.
بازه درآمدی طبقه متوسط
سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، طبقه متوسط را خانوارهایی تعریف می‌کند که درآمد قابل‌تصرف معادل‌سازی شده آنها بین ۷۵ تا ۲۰۰ درصد «میانه درآمد ملی» باشد.
این سازمان، طبقه متوسط را به سه گروه تقسیم می‌کند: ۷۵ تا ۱۰۰ درصد میانه درآمد، «طبقه متوسط رو به پایین»؛ ۱۰۰ تا ۱۵۰ درصد، «طبقه متوسط»؛ و ۱۵۰ تا ۲۰۰ درصد، «طبقه متوسط رو به بالا» محسوب می‌شوند.
هیچ معیار قطعی و ثابتی وجود ندارد که مشخص کند یک خانوار دقیقا باید چه نسبتی از میانه درآمد ملی را داشته باشد.
سباستین کونیگز، اقتصاددان ارشد در سازمان OECD گفت: «اگر تنها اطلاعات موجود ما مربوط به درآمدها باشد، می‌توان فرض کرد که اکثر خانوارهایی که درآمدشان بیش از ۱۵۰ درصد میانه درآمد ملی است، باید درآمد کافی برای داشتن یک زندگی نسبتا راحت را داشته باشند.»
با این حال، برخی دیگر از کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که داشتن درآمدی بیش از ۱۵۰ درصد میانه درآمد ملی، لزوما تضمین‌کننده امنیت مالی نیست. یورونیوز بیزنس رقم معادل ۱۵۰ درصد «میانه درآمد» را برای سه نوع خانوار محاسبه کرده است تا نشان دهد یک خانوار به چه میزان درآمد خالص نیاز دارد تا به ابتدای سطح درآمدی «طبقه متوسط رو به بالا» برسد. …
دانلود از کافه بازار
