بازار
با پیشرفت فناوری‌های باستان‌شناسی زیر آب، پژوهشگران توانسته‌اند خیابان‌ها، معابد، خانه‌ها، اشیای روزمره و حتی بقایای انسانی را در این محوطه‌ها شناسایی کنند. یافته‌ها نه‌تنها اطلاعات تازه‌ای درباره زندگی مردم در دوران باستان و قرون وسطی در اختیار ما می‌گذارند، بلکه گاهی روایت‌های تاریخی و افسانه‌های کهن را نیز به چالش می‌کشند. در ادامه، با ۹ شهر و سکونتگاه واقعی آشنا می‌شویم که هرکدام داستانی متفاوت از شکوفایی، فاجعه و ناپدیدشدن در دل آب دارند.
۱. بایا؛ تفریحگاه مجلل رومیان در اعماق آب
سنکا، فیلسوف رومی، در نامه‌ای به دوستش لوسیلیوس، شهر ساحلی بایا در منطقه کامپانیا را مکانی دانسته بود که باید از آن دوری کرد؛ زیرا به تعبیر او، این شهر به اقامتگاهی برای فساد اخلاقی تبدیل شده بود. سنکا از مردمی می‌نوشت که مست و پرهیاهو در ساحل پرسه می‌زدند، با قایق‌های خود مهمانی به راه می‌انداختند و با موسیقی بلند آرامش دیگران را برهم می‌زدند. او با لحنی گلایه‌آمیز می‌پرسید چرا باید شاهد چنین صحنه‌هایی باشد.
آب‌وهوای معتدل، چشمه‌های گوگردی و پوشش گیاهی انبوه، بایا را که در محدوده آتشفشانی کامپی فلگرئی در غرب ناپل قرار داشت، از اواخر دوران جمهوری روم به مقصدی محبوب برای ثروتمندان تبدیل کرده بود. ژولیوس سزار و نرون از جمله چهره‌هایی بودند که در این شهر اقامت می‌کردند. سیسرون، خطیب نامدار رومی، نیز در کنار خلیج بایا اقامتگاهی داشت و ویرژیل و پلینی از حمام‌های عمومی آن استفاده می‌کردند. …
