ماجرای یک دستگاه لوکانو دقیقاً از همین نقطه شروع شده است. این خودرو چهار ماه پیش تصادف کرده و مالک آن در تمام این مدت دنبال یک قطعه مشخص می‌گردد: زه بغل بدنه. قطعه‌ای که باید از مسیر تأمین قطعات و خدمات پس از فروش به دست مشتری برسد، اما با گذشت چهار ماه هنوز پیدا نشده است. چهار ماه برای تهیه قطعه‌ای از بدنه خودرو؛ آن هم برای برندی که با تبلیغات گسترده و وعده ارائه خدمات مناسب وارد بازار شده است.
اینجا دیگر نمی‌توان با عبارت‌هایی مثل «چالش تأمین قطعات خودروهای وارداتی» از کنار مسئله عبور کرد. وقتی مشتری خودرویی را با قیمت چند میلیارد تومان می‌خرد، انتظار دارد پس از تصادف، قطعه آسیب‌دیده از مسیر رسمی تهیه شود. قرار نیست مالک برای پیدا کردن یک زه بدنه، از نمایندگی به فروشگاه و از فروشگاه به آشنایان و واردکنندگان قطعه سر بزند. این وظیفه شبکه خدمات پس از فروش است، نه مسئولیت تازه‌ای که به خریدار تحمیل شود.
وعده قطعه در تبلیغات، انتظار چهارماهه در واقعیت
مکث موتور برای معرفی لوکانو، روی شبکه خدمات و تأمین قطعات تأکید کرده است. حتی در برخی مطالب تبلیغاتی منتشرشده از سوی شبکه نمایندگی این برند، از موجودی ۹۹ درصدی قطعات یدکی در انبارهای خدمات پس از فروش صحبت شده است. چنین ادعایی طبیعتاً برای خریدار اطمینان‌بخش است؛ اما آزمون واقعی این وعده‌ها نه در بروشور و مراسم معرفی خودرو، بلکه زمانی اتفاق می‌افتد که مالک برای تعمیر ماشینش به قطعه نیاز دارد.
اگر موجودی قطعات به این میزان است، چرا یک مالک باید چهار ماه برای تهیه زه بغل خودرو منتظر بماند؟ اگر این قطعه در انبار موجود نیست، چه زمانی قرار است تأمین شود؟ آیا سفارش مشخصی برای آن ثبت شده و زمان تحویل روشنی به مشتری اعلام شده است؟ پاسخ این پرسش‌ها را نمی‌توان با معرفی تعداد نمایندگی‌ها یا انتشار تصاویر انبار قطعات جایگزین کرد. …
دانلود از کافه بازار
