انسانی که هنوز نتوانسته نسبت خود را با گذشته، حال و آینده روشن کند، صرفاً می‌تواند قطعاتی از واقعیت را بازگو کند و روایت تولید نمی‌شود. روایت زمانی شکل می‌گیرد که فرد از خود فاصله بگیرد.

«دولت‌شهر تنها» نوشته محمد قائم‌خانی با روایت داستان‌هایی در روستاهای کردنشین و محله‌های تهران، جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن شایعه و قضاوت، بیش از حقیقت بر زندگی آدم‌ها اثر می‌گذارد.