پشت روپوش سفید پرستاران، زندگی‌ای جریان دارد که بیماران نمی‌بینند

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: پرستاران از جمله اعضای کادر درمان هستند که در خط مقدم مراقبت از بیماران، با لحظات دشوار و تجربه‌های گوناگونی روبه‌رو می‌شوند. روزهای همه‌گیری کرونا، بیش از هر زمان دیگری، سختی‌های این حرفه و تلاش پرستاران برای مراقبت از بیماران را به تصویر کشید؛ روزهایی که خستگی، اضطراب و مواجهه مداوم با بیماری، بخشی از زندگی کاری آن‌ها بود. با این حال، تمام زندگی پرستاران به لحظات بحرانی و تجربه‌های تلخ محدود نمی‌شود و در دل همین روزمرگی‌های دشوار، گاهی اتفاقاتی رخ می‌دهد که با وجود تمام جدیت فضای بیمارستان، رنگ‌وبوی طنز به خود می‌گیرد.

کتاب «رگ‌گیری؛ خاطرات طنز پرستاران» به‌کوشش محمد محمدی که در انتشارات میخ به چاپ رسیده است، مجموعه‌ای از همین خاطرات است که با تکیه بر موقعیت‌های واقعی بیمارستانی، گوشه‌هایی کمتر دیده‌شده از زندگی پرستاران را روایت می‌کند. این کتاب می‌کوشد با زبانی طنزآمیز، مخاطب را با تجربه‌های روزمره کادر درمان آشنا کند و تصویری انسانی‌تر از این حرفه ارائه دهد.

به مناسبت روز پرستار، با محمد محمدی، گردآورنده کتاب «رگ‌گیری»، درباره شکل‌گیری این مجموعه، نقش طنز در روایت زندگی بیمارستانی و تلاش برای نشان دادن چهره واقعی پرستاران به گفت‌وگو پرداختیم.

* در معرفی کتاب گفته‌اید مردم ایران معمولاً از دل موقعیت‌های مختلف، نکته‌های طنزآمیز بیرون می‌کشند. اما در «رگ‌گیری» با موقعیت‌هایی سروکار داریم که گاهی با درد، ترس و حتی مرگ همراه‌اند. چطور می‌توان از چنین تجربه‌هایی طنز ساخت، بدون اینکه رنج بیمار یا فشار کاری پرستار نادیده گرفته شود؟

پزشکان، پرستاران و دیگر اعضای کادر درمان، در محیط بیمارستان نیز زندگی‌ای با مختصات زندگی خارج از آن دارند؛ زندگی‌ای که در آن لحظات تلخ و شیرین، عصبانیت، شادی، گرسنگی، تشنگی و دیگر تجربه‌های انسانی جریان دارد. از این منظر، زندگی در بیمارستان تفاوت چندانی با زندگی در دیگر محیط‌ها ندارد و می‌توان آن را با همان ویژگی‌ها و مناسبات انسانی روایت کرد. …