عماد توحیدی در این آلبوم به سراغ یکی از کهن ترین و عاطفیترین گونه های موسیقایی، یعنی لالایی، رفته و با تکیه بر عناصر موسیقی جنوب ایران، روایتی شخصی از جهان لالایی، کودکی، خاطره و خیال ارائه کرده است. تولید این آلبوم مربوط به سال ۱۴۰۲ است و تابحال دو نمایش رباتیک و عروسکی و همچنین چندین انیمیشن، نماهنگ و یک کتاب کودک بر بنیاد قطعات این آلبوم تهیه شده است.
در این مجموعه، سازهایی چون عود و کوبه ای های موسیقی جنوب همنشین پیانو، گیتار و بیس شده اند و مجموعهای از خوانندگان و نوازندگان موسیقی ایران در شکلگیری آن حضور داشتهاند. محمد لاریان نیز در کنار تنظیم قطعات به عنوان خواننده نغمات بومی در این پروژه همکاری کرده است و نظارت ضبط و میکس اثر را آرش صفدری در همکاری با استودیو الوطن امارات انجام داده است.
عماد توحیدی در مورد تولید و انتشار این اثر گفت:
«لالایی برای من فقط یک فرم موسیقایی نیست؛ بخشی از حافظه عاطفی و فرهنگی ماست. لالایی نخستین تجربه انسان از شنود موسیقی است. کلام لالایی واگویه رنج و فراق و آرزوهای مادرانه است و تنها نغمه است که بی واسطه درک کلام بر ضمیر کودک حک میشود. در «لالاییهای … …
