به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، در حالی که غولهای صنعتی جهان برای سودهای اندک ریسک میکنند، دولت بدون هیچ ریسک، انبارداری یا خدماتی، سودی خالصتر و شیرینتر از مدیرعامل اپل و BMW در بازار ایران دارد که به نظر می رسد این دیگر تعرفه نیست، بلکه یک باجگیری قانونی است.
کمپانی BMW با تمام عظمت صنعتی و دانش مهندسی از فروش یک دستگاه سری ۷ خود ۴۰۰۰ دلار سود میبرد، اما در آن سوی مرزها، دولتی که نه در طراحی نقشی داشته و نه در تولید، ۶۰ برابر سازنده تنها بابت «اجازه ورود» به جیب میزند و این حکایت سفرهای است که به نام حمایت از تولید پهن شده است اما نان آن را فقط ساختار بودجهای دولت میخورد.
گرچه تعرفه گمرکی ابزاری برای تنظیم بازار یا حمایت از تولید داخلی است، اما وقتی سود دولت از یک خودرو ۶۰ برابر سود شرکت سازنده (با هزینه تحقیق و توسعه و کارخانه) است، دیگر با «تعرفه» روبرو نیستیم؛ بلکه با استثمار مصرفکننده مواجهیم؛ چراکه مصرفکننده ایرانی عملاً هزینه خرید ۵ تا ۱۰ دستگاه از این خودرو را پرداخت میکند تا بتواند یک … …
