۱۰ خاطره شنیدنی و جذاب از مشهورترین زنان ایران

برترین‌ها:  پشت هر نقش ماندگار، خاطره‌ای هست که شاید تماشاگر هیچ‌وقت از آن باخبر نشود؛ از اتفاقات پیش‌بینی‌نشده سر صحنه تا دیالوگ‌هایی که اتفاقی متولد شدند و تجربه‌هایی که مسیر بازیگر را تغییر دادند. گاهی همین روایت‌های شخصی، بیش از هر نقد و تحلیلی، ما را به جهان فیلم‌ها و آدم‌های پشت آن‌ها نزدیک می‌کنند. در این مطلب، ۱۰ خاطره از ۱۰ بازیگر زن سرشناس سینمای ایران را به کوشش صفحه سینمایی "تله سین" مرور کرده‌ایم؛ روایت‌هایی که از خلال مصاحبه‌های این بازیگران گردآوری شده و گوشه‌هایی کمتر شنیده‌شده از پشت صحنه آثار خاطره‌انگیز سینما و تلویزیون را پیش چشم می‌گذارند. گوهر خیراندیش در «بانو»

داریوش مهرجویی نقش «هاجر» را در فیلم «بانو» برای من درنظر گرفت و عبدالله اسکندری، گریم صورت من که یک صورت سوخته بود را انجام داد. جالب است بدانید من در این نقش اصلا به دنبال زیبایی نبودم و سعی می‌کردم زشت‌تر شوم، زیرا باید صورت سوخته، موهای وزوزی و دندان‌های زرد می‌داشتم. داریوش مهرجویی وقتی گریم را دید، خوشش آمد. یادم می‌آید عکس گریم من را روی دیوار زده بودند و زنده یاد جمشید اسماعیل‌خانی وقتی دید، به مهرجویی گفت «گوهر خیلی زیباست و نمی‌توانید او را زشت کنید»! ثریا قاسمی درباره «شب دهم»

سعی می‌کنم در تمام نقش‌هایی که به عهده می‌گیرم، تکیه‌کلام‌هایی را ادا کنم که در ذهن بیننده ماندگار شود. برای نقش «مرضیه خانم» یا همان «مادر حیدر» با آقای حسن فتحی خیلی صحبت کردم. دیالوگ‌هایی که برای این سریال نوشته شده بود، بسیار مشکل بود که اگر به شکل کلاسیک و کتابی گفته می‌شد، خوشایند به نظر نمی‌رسید. ما باید این دیالوگ‌های سخت و شعرگونه را به شکل جملات روزمره تبدیل می‌کردیم. از ابتدا تلاش کردم برای این نقش تکیه‌کلامی پیدا کنم. اولین سکانسی که از من ضبط شد، در لوکیشن خانه فخرالزمان و سکانس خواستگاری بود. جایی که فخرالزمان، حیدر را هنگام بازگشت، می‌خواهد و حیدر در تردید و شگفتی می‌ماند. آن زمان احساس کردم باید جمله‌ای بگویم و او را همراهی کنم و بگویم مادرت پشتت هست که جمله «خوف نکن» به ذهنم رسید و کارگردان هم آن را پسندید. بیتا فرهی درباره «هامون»

  …