در بسیاری از کشورهای جهان، افزایش تحصیلات زنان به همان اندازه به افزایش درآمد، اشتغال پایدار و حضور در جایگاه های مدیریتی منجر نشده است. زنان ممکن است در دانشگاه عملکرد موفقی داشته باشند، اما هنگام ورود به بازار کار با موانعی روبه رو می شوند که مردان کمتر با آن مواجه هستند.
بررسی های مرتبط با شاخص سرمایه انسانی پلاس نشان می دهد شکاف جنسیتی فقط در دسترسی به آموزش شکل نمی گیرد. بخش مهم این شکاف در فاصله میان دانشگاه و بازار کار، در روند استخدام، میزان دستمزد، امنیت شغلی و امکان ارتقای زنان به وجود می آید.
در ایران، نرخ مشارکت اقتصادی زنان تنها ۱۱.۸ درصد است. این رقم نشان می دهد بخش بزرگی از زنان در سن کار، یا شغلی ندارند یا به دلیل ناامیدی از یافتن شغل، حتی وارد چرخه رسمی جست وجوی کار نمی شوند. کاهش بیکاری فارغ التحصیلان، بدون کاهش بیکاری زنان
تعداد کل فارغ التحصیلان بیکار در سال های اخیر کاهش یافته است، اما جمعیت بیکار زنان دانشگاهی همچنان ثابت مانده است. این وضعیت نشان می دهد کاهش کلی بیکاری، به معنای بهبود شرایط زنان تحصیل کرده نیست.
سال گذشته، سهم زنان از جمعیت فارغ التحصیلان بیکار به ۵۳ درصد رسید. در سال ۱۴۰۲ نیز حدود دو میلیون و ۱۵۰ هزار نفر در کشور بیکار بودند که نزدیک به ۴۰ درصد آنان را فارغ التحصیلان آموزش عالی تشکیل می دادند.
از میان بیکاران تحصیل کرده، بیش از ۵۳ درصد زن بودند. سهم زنان از جمعیت بیکار تحصیل کرده در سال های اخیر روندی افزایشی داشته است. سهم زنان از کل جمعیت بیکار نیز افزایش یافته و این موضوع نشان می دهد زنان، با وجود برخورداری از تحصیلات دانشگاهی، همچنان سهم بیشتری از فشار بیکاری را تحمل می کنند. …
