سعیدی از اوایل دهه ۱۳۴۰ در دانشگاه پهلوی شیراز، دانشگاه شیراز کنونی، فعالیت علمی و درمانی خود را آغاز کرد. او به ریاست بخش جراحی بیمارستان نمازی رسید و پسازآن، مسئولیتهایی چون ریاست دانشکده پزشکی و ریاست دانشگاه پهلوی را بر عهده گرفت. کارنامه او نشان میدهد که فقط جراحی موفق نبود، بلکه در شکلگیری آموزش عالی پزشکی نیز نقشی تعیینکننده داشت. سعیدی کوشید جراحی نوین را از مهارتی فردی به نظامی آموزشی و حرفهای ارتقا دهد.
در سالهای بعد، مسئولیتهایی چون معاونت آموزش پزشکی وزارت علوم و ریاست بخشهای جراحی چند بیمارستان تهران را پذیرفت. بااینحال، ارزش کار او تنها در گستره سمتهایش نبود، بلکه در کیفیت حضورش در این مسئولیتها جلوه میکرد. او دانش خود را در اتاق عمل محبوس نکرد و آن را به نسلهای تازه پزشکان انتقال داد. سعیدی در تربیت چندین نسل از جراحان سهمی جدی داشت و فرهنگستان علوم پزشکی ایران نیز او را از مفاخر … …
