اقتصاد چرخشی بازیافت چگونه مدیریت شهری را تغییر می‌دهد؟

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، اقتصاد بازیافت بر این اصل ساده استوار است که هر ماده‌ای که از جریان پسماند خارج و دوباره وارد فرایند تولید شود، هم‌زمان از هزینه دفن و فشار بر منابع طبیعی می‌کاهد. در این مدل شهرداری می‎تواند فراتر از جمع‌آوری زباله، نقش تنظیم‌گر، سرمایه‌گذار، مشوق و گاهی خریدار داشته باشد. برای مثال، وقتی شهرداری مواد آلی را جداگانه جمع‌آوری می‌کند، می‌تواند آن‌ها را به کمپوست یا زیست‌گاز تبدیل کند و بخشی از هزینه پردازش را از فروش محصول جبران کند.

اقتصاد بازیافت فقط به جمع‌آوری وابسته نیست و کیفیت مواد جمع‌شده اهمیت زیادی دارد. اگر بطری پلاستیکی، کاغذ و مواد آلی با هم مخلوط شوند، هزینه جداسازی بالا می‌رود و بخشی از مواد قابل‌فروش به ضایعات بی‌ارزش تبدیل می‌شود. شهرهایی که در کاهش آلودگی بازیافت موفق هستند، روی آموزش شهروندان، طراحی سطل‌ها، بازرسی کیفی و سامانه‌های رهگیری داده تمرکز کرده‌اند.

بازار مواد بازیافتی نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای اقتصاد بازیافتی شهرها دارد. قیمت کاغذ، مقوا، فلزات و پلاستیک‌ها نوسان دارد و در نتیجه، درآمد شهرداری از فروش مواد بازیافتی ثابت نیست. برای کاهش این ریسک، بعضی شهرها به سمت قراردادهای بلندمدت، پردازش محلی و ایجاد بازار برای محصولات بازیافتی حرکت کرده‌اند. در این مدل شهرداری فقط مواد را نمی‌فروشد، بلکه با ایجاد تقاضا برای محصول نهایی، زنجیره را پایدارتر می‌کند.

یکی از بخش‌های پرقدرت اقتصاد بازیافت، مواد آلی است. پسماند غذایی و باغبانی اگر جداگانه جمع‌آوری شود، می‌تواند به کمپوست، زیست‌گاز یا کود کشاورزی تبدیل شود. این کار هم حجم زباله ارسالی به محل دفن را کم می‌کند و هم منبع درآمد یا صرفه‌جویی ایجاد می‌کند. در شهرهای پیشرو زیست‌گاز حاصل از پردازش مواد آلی برای سوخت ناوگان شهرداری یا گرمایش ساختمان‌های عمومی استفاده می‌شود.

علاوه بر مواد آلی، پسماند الکترونیکی و بسته‌بندی نیز بازار رو به رشدی دارند. گوشی‌های قدیمی، رایانه‌ها و لوازم خانگی حاوی فلزات گران‌بها هستند، اما اگر درست جمع‌آوری نشوند، می‌توانند منبع آلودگی نیز باشند. شهرهایی که مراکز تحویل، برنامه‌های برگشت محصول و همکاری با تولیدکنندگان را توسعه داده‌اند، هم‌زمان از نظر زیست‌محیطی و اقتصادی عملکرد بهتری دارند. …