یمن در سال ۱۹۹۰ پس از سالها رقابت قدرتهای منطقهای و بینالمللی بر سر دو بخش شمالی و جنوبیاش متحد شد و علی عبدالله صالح، رئیسجمهور یمن شمالی، ریاست کشور واحد را برعهده گرفت. او تا سال ۲۰۱۲ در قدرت ماند و در این سالها، به دلیل روابط گستردهاش با ریاض، نفوذ عربستان در یمن افزایش یافت.
پس از قیام مردم یمن در سال ۲۰۱۱ علیه فساد و استبداد علی عبدالله صالح به رهبری انصارالله(که از لحاظ ایدوئولوژیک به ایران نزدیک هستند)، قدرت طی توافقاتی به معاون او یعنی منصور هادی رسید. در سپتامبر ۲۰۱۴ به دلیل عدم پایبندی منصور هادی به توافقات انجام شده مردم به رهبری انصارالله، وارد صنعا شدند و قدرت را به دست گرفتند. در نهایت در ژانویه ۲۰۱۵ منصور هادی از ریاستجمهوری کنارهگیری کرد.
عربستان که نگران کاهش نفوذ خود در یمن و گسترش نفوذ ایران در همسایگیاش بود، از منصور هادی که به ریاض رفته بود حمایت کرد. هادی در نامهای از شورای همکاری خلیجفارس و اتحادیه عرب خواست برای حمایت از او، از جمله با مداخله نظامی، وارد عمل شوند [۱]. در نتیجه ائتلافی به رهبری عربستان و امارات، با پشتیبانی آمریکا، در ۲۶ مارس ۲۰۱۵ جنگ علیه یمن را آغاز کرد [۲]. البته قبل از مداخله نظامی، این ائتلاف از ابزار سیاسی خود نیز برای تضعیف دولت مردمی یمن بهره برده بود. قطعنامه ۲۱۴۰ در فوریه 2014 با کارسازی عربستان و امارات علیه دولت مردمی یمن در شورای امنیت به تصویب رسید. بر اساس این قطعنامه داراییهایی دولت مردمی یمن مسدود و ممنوعیت سفر علیه افراد و نهادهای مرتبط با این دولت اعمال شد [۳]. …

بازار















































































































































![[کامران نرجه] عدالت مالیاتی؛ گمشده نظام اقتصادی](/news/u/2026-11-11/ettelaat-8fc7g.jpg)

















