پدرم را با مهربانی به یاد آورید

جوان آنلاین: دکتر سعید پورمهدیان، استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر، سال‌ها از علم و آموزش گفت، به دانشجویانش کمک کرد و در کنار فعالیت‌های دانشگاهی، به هنر و ادبیات علاقه داشت. اما زندگی او ناگهان با یک سردرد شدید و روز‌هایی پر از نگرانی به مسیری تلخ رسید. پس از اعلام مرگ مغزی، خانواده‌اش در یکی از دشوارترین لحظات زندگی تصمیم گرفت کبد او را به بیماری نیازمند پیوند اهدا کند، تصمیمی که برای دخترش، یاسمن، در میان اندوه و دلتنگی، معنایی از ادامه زندگی دارد. 

گاهی رفتن یک انسان، پایان حضور او در زندگی دیگران نیست. بعضی آدم‌ها با خاطرات‌شان زنده می‌مانند، در ذهن شاگردانی که از آنها آموخته‌اند، در یاد خانواده‌ای که سال‌ها با آنها زندگی کرده و شاید در زندگی بیماری که با دریافت عضوی پیوندی، فرصتی دوباره برای ادامه مسیر پیدا می‌کند. 

برای یاسمن پورمهدیان، دختر دکتر سعید پورمهدیان، اهدای کبد پدر تصمیمی ساده نبود. او و برادرش باید در روز‌هایی که هنوز با ناباوری و اندوه فقدان پدر روبه‌رو بودند، درباره اهدای عضو تصمیم می‌گرفتند. تصمیمی که در نهایت با یادآوری خواست پدروشناختی که از شخصیت او داشتند، به آن رضایت دادند. 

دکتر پورمهدیان، دانشیار مهندسی پلیمر و رنگ دانشگاه صنعتی امیرکبیر و عضو گروه آموزشی صنایع پلیمریزاسیون، سال‌های زیادی را به تدریس، پژوهش و همراهی با دانشجویان اختصاص داده بود. با این حال، در روایت دخترش، او تنها یک استاد دانشگاه نبود، مردی شوخ‌طبع، علاقه‌مند به هنر و حساس به احساسات دیگران که حتی در روز‌های بیماری نیز می‌کوشید اطرافیانش را نگران نکند. 

شبی که همه‌چیز تغییر کرد …