چرخ صنعت پالایشگاهی این کشور در ابتدا بر پایه تولید مازوت میچرخید، اما مشوقهای مالی در چند سال اخیر تولید محصولات با ارزش بالاتر را برای بازار داخلی و صادراتی هدفگذاری کرده است. این سیاست به صورت گسترده تاثیرگذار بوده است، چراکه اکنون پالایشگاههای بزرگ سوختهای سبکتری را برای مصرف در داخل روسیه و بازارهای خارجی تولید میکنند.
ویتالی یرماکوف، پژوهشگر ارشد در اتاق فکر «موسسه مطالعات انرژی آکسفورد» در این باره میگوید: «طی 10 سال اخیر بخش پالایشگاهی روسیه نوسازی را تجربه کرده است، یعنی فرآیندی که اولا تامین تقاضای داخلی روسیه برای بنزین اوکتان بالا و ثانیا توانایی این کشور برای تولید سوخت کمسولفور کشتی به منظور مصرف در بازار داخلی و صادرات را تضمین کرده است.»
نقطه ضعف این سیاست این است که یارانهها باعث ادامه فعالیت برخی پالایشگاهها شده است که ممکن بود بدون این یارانهها تعطیل شوند و این اتفاق باعث ایجاد ظرفیت اضافی تولید شده است. تغییرات جاری مالیاتی امکان ادامه فعالیت پالایشگاههای سادهتر را سخت میکند. افزایش نرخ مالیات بر استخراج مواد معدنی، که به منظور جایگزینی تدریجی با درآمد مالیات صادراتی بر محصولات پالایشگاهی رخ میدهد، هزینه مواد خام پالایشگاهی را افزایش و سودآوری صنایع پالایشگاهی روسیه را کاهش داده است. مطالب پیشنهادی رشد ۴۰ درصدی درآمدهای نفتی در ۱۰ ماهه امسال ۱۴۰۱/۱۱/۱۲ طلای سیاه در سراشیبی کاهش قیمت ۱۴۰۱/۰۱/۲۲ …
