لزوم ایجاد لایه اجتماعی معادن

پیشنهاد برای پر کردن این خلأ این است که «لایه اجتماعی» (Social Layer) به لایه‌های موجود در وزارت صمت و سازمان‌های صمت استان‌ها افزوده شود، لایه‌ای که بر پایه سوابق گذشته، گزارش‌ها و مستندات در هر منطقه طی سال‌های اخیر پایه‌ریزی و پایش می‌شود. منابع این لایه می‌تواند شامل پرونده‌های اعتراض و شکایات، گزارش‌های نهادهای محلی و استانی، سوابق تعارضات محلی و نتایج پایش‌های اجتماعی باشد که با وزن‌دهی متناسب به هر موضوع همراه می‌شود. خروجی این لایه، یک نقشه حرارتی با طیف رنگی از سبز تا قرمز است و هر منطقه بر اساس مقیاس لیکرت پنج‌سطحی درجه‌بندی می‌شود. منطق بدون حساسیت (سبز روشن)، حساسیت بسیار کم (سبز تیره)، حساسیت متوسط (زرد)، حساسیت زیاد (نارنجی) و حساسیت بسیار زیاد (قرمز) که این سطح‌بندی همراه با شاخص‌های شفاف و بازنگری دوره‌ای انجام خواهد شد تا از اعمال سلیقه‌ای‌ آن جلوگیری شود. در نتیجه سرمایه‌گذار پیش از تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری می‌تواند از وضعیت اجتماعی منطقه آگاه شود و این آگاهی به او امکان می‌دهد ریسک‌های غیرفنی را در محاسبات اقتصادی خود لحاظ کند و اگر پس از آن تصمیم به سرمایه‌گذاری بگیرد، متناسب با سطح حساسیت منطقه موظف است سطح مشخصی از تعهدات را نیز در قبال محیط انسانی و اجتماعی بپذیرد که نمونه‌های پیشنهادی آن پس از انجام کارشناسی‌های لازم و کافی، در دوره بهره‌برداری از معدن عبارتند: از اولویت دادن به استفاده از ظرفیت‌های محلی (اشتغال و خرید)، اجرای طرح‌های عمرانی (در مقیاس محلی) و طرح‌های خدماتی متناسب با نیاز منطقه، برگزاری نشست‌های گفت‌وگو … …