چرا در سرطان پستان، برخی ضایعات اولیه پیشرفت می‌کنند و برخی نه؟

به گزارش ایسنا، «کارسینوم مجرایی درجا» که به اختصار DCIS نامیده می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های غیرطبیعی درون مجاری شیر پستان رشد می‌کنند، اما هنوز به بافت اطراف راه نیافته‌اند. به همین دلیل، آن را شکلی پیش‌تهاجمی یا «مرحله صفر» سرطان پستان می‌دانند. DCIS شایع‌ترین شکل سرطان پستان در این مرحله است و می‌تواند پیش‌درآمد شایع‌ترین نوع سرطان پستان باشد. با این حال، تشخیص آن به معنای قطعی بودن گسترش بیماری در آینده نیست. تصویربرداری ماموگرافی و دیگر معاینه‌های پستان، شناسایی این ضایعات را بیشتر کرده‌اند و پزشکان را با این پرسش روبه‌رو می‌کنند که کدام موارد به توجه بیشتری نیاز دارند.

اهمیت پاسخ به این پرسش در آن است که بسیاری از ضایعات DCIS هرگز به سرطان تهاجمی تبدیل نمی‌شوند، یعنی به بافت‌های پیرامون گسترش پیدا نمی‌کنند. در عین حال، مشخص کردن اینکه کدام ضایعه ممکن است چنین مسیری را طی کند، آسان نیست. تغییرات ژنتیکی این ضایعات پیش‌تر به‌خوبی بررسی شده‌اند، اما درباره «محیط اطراف تومور» اطلاعات کمتری وجود داشته است. این محیط شامل سلول‌های ایمنی، رگ‌های خونی و سلول‌های بافتی است که پیرامون سلول‌های غیرطبیعی قرار دارند و با آنها در ارتباط‌اند. شناخت این همسایگی می‌تواند به فهم بهتر تفاوت میان ضایعات کمک کند و زمینه‌ای برای بررسی دقیق‌تر خطر پیشرفت بیماری فراهم آورد.

در همین زمینه، گروهی از پژوهشگران مرکز سرطان اندرسونِ دانشگاه تگزاس آمریکا با همکاری کالج پزشکی بیلور، نقشه‌ای دقیق از سلول‌ها و ساختارهای پیرامون DCIS تهیه کرده‌اند.

آن‌ها برای تهیه این نقشه، بیش از ۸۵۰ هزار سلول را از نمونه‌های بافت طبیعی پستان، ضایعات DCIS و سرطان تهاجمی پستان بررسی کردند. آنها از روش‌هایی استفاده کردند که هم ویژگی‌های سلول‌ها را جداگانه نشان می‌دهند و هم جای آنها را در بافت مشخص می‌کنند. کنار هم گذاشتن این اطلاعات به گروه پژوهشی امکان داد سلول‌های غیرطبیعی و محیط پیرامونشان را در وضعیت‌های مختلف بیماری مقایسه کند و تغییراتی را که همراه با پیشرفت … …