بازار
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
تحلیل تازه سازمانGlobal Witness، منتشرشده در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶، نشان می‌دهد که مساله دیگر صرفا حضور شرکت‌های نفتی در حاشیه مذاکرات اقلیمی نیست، تناقض عمیق‌تر است: دولت‌هایی که باید برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و گذار از سوخت‌های فسیلی اجماع ایجاد کنند، همزمان در حال گسترش ظرفیت تولید همین سوخت‌ها هستند. بررسی چهار دوره پیاپی اجلاس‌های کاپ۲۸ تا کاپ۳۱، الگویی نگران‌کننده را آشکار می‌کند؛ الگویی که در آن، تعهد اقلیمی در بیانیه‌های رسمی و توسعه فسیلی در برنامه‌های اقتصادی، دوشادوش یکدیگر پیش می‌روند. چهار اجلاس، یک تناقض تکرارشوندهماجرا از امارات متحده عربی آغاز شد؛ کشوری که ریاست کاپ۲۸ را در سال۲۰۲۳ برعهده داشت. در همان دوره، شرکت ملی نفت ابوظبی، ادنوک، در پی مجموعه‌ای از معاملات بین‌المللی نفت و گاز با ارزشی بالقوه در حدود ۱۰۰میلیارد دلار بود. به گزارش Global Witness، حجم فعالیت معاملاتی این شرکت در آن سال جهشی چشمگیر داشت؛ درست زمانی که کشور میزبان مسوولیت هدایت مذاکرات جهانی اقلیم را برعهده گرفته بود. یک سال بعد، جمهوری آذربایجان میزبان کاپ۲۹ شد. Global Witness افشا کرد که مدیر اجرایی این اجلاس تلاش کرده بود از موقعیت خود برای تسهیل گفت‌وگو درباره قراردادهای جدید نفت و گاز استفاده کند. همزمان، فعالیتهای معاملاتی شرکت ملی نفت آذربایجان نیز در دوره ریاست این کشور افزایش یافت. …
![[کامران نرجه] عدالت مالیاتی؛ گمشده نظام اقتصادی](/news/u/2026-11-11/ettelaat-8fc7g.jpg)
