نقشه راه عبور از معضل اعتیاد در مدارس

مرجان قندی، گروه گزارش:  داستان از یک تغییر ساده شروع می‌شود؛ نوجوانی که تا دیروز پر از شور و نشاط بود، حالا کم‌حرف شده، مدام به گوشه اتاقش پناه می‌برد و نمراتش افت کرده است. شاید در نگاه اول فکر کنیم اینها فقط بهانه‌گیری‌های طبیعی دوران بلوغ است، اما گاهی پشت این سکوت‌ها و بی‌حوصلگی‌ها، دامی پهن شده که می‌تواند آینده فرزندمان را نابود کند.

واقعیت این است که خطر اعتیاد و مصرف دخانیات و مواد مخدر، دیگر یک قصه دوردست نیست؛ آسیبی است که درست در حساس‌ترین سنین یعنی نوجوانی، پشت درهای مدارس و جمع‌های دوستانه کمین کرده و روح و روان دانش‌آموزان را نشانه گرفته است. اما آیا روبه‌رو شدن با چنین زنگ خطری، پایان راه است؟ قطعاً نه! اتفاقاً این درست همان نقطه‌ای است که ما به عنوان پدر، مادر، معلم یا مدیر مدرسه باید به جای ترسیدن، انکار کردن یا رو آوردن به قهر و اخراج، یاد بگیریم که چطور کنار آنها بایستیم و برای خارج شدن از این وضعیت کمک‌شان کنیم. نوجوانان در سن ۱۲ تا ۱۵ سالگی، میان طوفانی از تغییرات هورمونی، کنجکاوی‌های افراطی، فشار درس و اصرار همسالان گیر افتاده و اگر در خانه و مدرسه صدایشان شنیده نشود، خیلی راحت برای فرار از اضطراب به سمت آرامش‌های کاذب می‌روند.

خوشبختانه این روزها رویکرد سیستم آموزشی هم به سمت همین نگاه نجات‌بخش و مراقبتی حرکت می‌کند؛ امضای تفاهمنامه مشترک میان آموزش‌وپرورش و ستاد مبارزه با مواد مخدر در قالب برنامه‌هایی مثل «نماد» (نظام مراقبت اجتماعی دانش‌آموزان)، توانمندسازی مشاوران و طرح یاریگران زندگی، نشان می‌دهد که قرار نیست دانش‌آموزی را به حال خود رها کنیم یا با برچسب‌زنی از مدرسه بیرون بیندازیم. در همین راستا، مهرانگیز عیوضی‌زاده، روان‌شناس و مشاور مدرسه، تأکید می‌کند که با شناخت ریشه‌های رفتارهای پرخطر و مداخله به‌موقع و اصولی، می‌توان این چرخه آسیب را متوقف کرد و آرامش و اعتماد را به خانه و کلاس درس بازگرداند. …