حلقه گمشده در آگاهی سازی زهرا 12 ساله و نوجوانان در خانه و جامعه / نگاهی به پرونده قاچاق دختر ایرانی به افغانستان / قسمت هفتم

به گزارش اختصاصی رکنا، در ادامه گفت‌وگو درباره پرونده زهرا، مجری با اشاره به اهمیت پیشگیری از وقوع جرم، این پرسش را مطرح کرد که وقتی خانواده‌ها آموزش کافی برای تشخیص خطرها ندارند و بسیاری از افراد نیز تنها پس از مواجهه با مشکل به روان‌شناس مراجعه می‌کنند، کدام نهادها باید مسئولیت آموزش و فرهنگ‌سازی را بر عهده بگیرند؟

دکتر زهره عزیزی در پاسخ توضیح داد که برای بررسی این موضوع باید به نقش نهادهای مختلف در آموزش خانواده‌ها، تقویت مهارت‌های زندگی و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی توجه کرد. به گفته او، خانواده نخستین و اصلی‌ترین محیط یادگیری کودک است، اما مسئولیت آموزش و ایجاد شرایط امن برای رشد کودکان نمی‌تواند تنها بر دوش خانواده‌ها باشد.

او تأکید کرد که آموزش باید از سال‌ها پیش از شکل‌گیری خانواده و تولد فرزند آغاز شود؛ زیرا افرادی که برای ازدواج و تشکیل خانواده آماده می‌شوند، لازم است مهارت‌های لازم برای برقراری ارتباط سالم، مدیریت هیجان‌ها و تربیت کودک را بیاموزند. آموزش خانواده باید پیش از تولد کودک آغاز شود

این روان‌شناس اجتماعی معتقد است اگر قرار است جامعه‌ای سالم‌تر داشته باشیم، باید آموزش مهارت‌های زندگی و آمادگی برای تشکیل خانواده را جدی بگیریم. به گفته او، خانواده‌ای که خود با آسیب‌های روانی و اجتماعی حل‌نشده روبه‌روست، ممکن است بدون آگاهی کافی همان الگوها را در تربیت فرزندان خود تکرار کند.

عزیزی با اشاره به موضوع آسیب‌های بین‌نسلی توضیح داد که تجربه‌های نامطلوب و الگوهای ناسالم رفتاری، در صورت شناسایی نشدن و دریافت نکردن کمک تخصصی، می‌توانند از نسلی به نسل دیگر منتقل شوند.

او بر ضرورت آموزش علمی فرزندپروری تأکید کرد و این پرسش را مطرح کرد که والدین تا چه اندازه برای مواجهه با نیازهای رشدی، هیجانی و روانی فرزندان خود آموزش می‌بینند. از نگاه او، نمی‌توان انتظار داشت افراد تنها بر اساس شیوه‌ای که خود در کودکی تجربه کرده‌اند، بتوانند در همه موقعیت‌ها بهترین روش تربیتی را به کار بگیرند. نقش آموزش و پرورش در پیشگیری از آسیب‌های روانی …