این سرمربی پرتغالی از دقیقه اول تا نودمین دقیقه، بازی را به خوبی خواند. او کار را با ترکیبی از بازیسازهایش در خط میانی آغاز کرد که با وجود این که قد هیچکدامشان حتی به ۱.۷۰ متر هم نمیرسید، فضاهای خالی را طوری پوشش میدادند که انگار دو متر قد داشتند. سپس با وارد کردن انرژی کافی (کاماوینگا)، ضربه نهایی را در یک الکلاسیکوی واقعاً تماشایی وارد کرد. امباپه مصمم بود هر سه امتیاز را با خود به لندن ببرد، جایی که منتظر مشخص شدن نتیجه توپ طلا است.
سرنوشت مسابقه به دو ستاره بزرگ هر تیم گره خورده بود اما بازیکنی در جریان بازی در ورزشگاه نوکمپ به صحنه آمد که به نمایشی از این دست نیاز داشت و در تغییر موازنه به سود امباپه نقشی تعیینکننده ایفا کرد. کوکوریا روزی بسیار دشوار برای یامال رقم زد، کاری که این روزها از عهده کمتر فوتبالیستی برمیآید. آنها ساعتهای بیشماری را در کنار یکدیگر سپری کردهاند و به نظر میرسید این مدافع کناری حتی ضربان قلب مهاجم بارسلونا را هم مطالعه کرده است.
کوکوریا کاری کرد که عملکرد یامال چیزی فراتر از یک نمایش معمولی نباشد؛ دلیل اصلی این اتفاق هم این بود که توانست این ملیپوش اسپانیایی را از جریان بازی خارج کند. لامین هیچ وقت احساس راحتی نداشت. کوکوریا این کار را با پیشبینی مداوم حرکتهای یامال، بستن مسیرهای طبیعی پاسکاری او، وادار کردنش به استفاده از پای چپ و ندادن این احساس به این مهاجم بارسلونا انجام داد که سرنوشت الکلاسیکو به او وابسته است.
بارسا وابستگی بیش از حدی به لامین یامال ندارد اما او مانند یک دماسنج، وضعیت کلی این تیم را نشان میدهد. وقتی در زمین ظاهر میشود، جادویش را به نمایش میگذارد، میدرخشد و آشکارا از بازی لذت میبرد، در این شرایط، تیم هانسی فلیک به موشکی تبدیل میشود که میتواند حریفان را درهم بکوبد و پیش از آن که حتی فرصت پیدا کنند راهی برای واکنش نشان دادن بیابند، شکست سنگینی به آنها تحمیل کند …


دانلود از کافه بازار





























































































































































![[سمانه غیبی] جبران فرصت ازدسترفته در بازار گاز](/news/u/2026-11-14/ettelaat-cgrl5.jpg)


