اگر برای بسیاری از رایدهندگان آمریکایی جنگ با ایران در ابتدا ناشی از عمل به دستورالعملهای نظری ترامپیسم مبنی بر تحدید ایران به مرزهای ملی بود، بسته شدن تنگه هرمز و هزینههای اقتصادی سنگین ناشی از آن باعث شد ترامپ از یک قهرمان محافظهکار ملی به آزمندی تشنه امپراتوری جلوه کند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از هممیهن، پیروزی دموکراتها و برخی چهرههای مستقل بر جمهوریخواهان در انتخابات اخیر کنگره آمریکا برای بسیاری از ناظران غیرمنتظره و نابهنگام نبود. این پیروزی از مدتی پیش و در جریان اوج گرفتن تخاصم آمریکا با ایران و به خصوص پس از بسته شدن تنگه هرمز قابل پیشبینی و امروز منطقی مینماید. ترامپ و معاون او، ونس، با صراحت اعلام کردند که جنگ با ایران و بسته شدن تنگه هرمز عامل محوری در این شکست است. پیام این پیروزی نیز بسیار روشن و برای بسیاری از هوادران، تحلیلگران و سیاستمداران نزدیک به جمهوریخواهانی که امروز تحت فشار جریان تازه محافظهکاری در این حزب با اما و اگرهایی به محوریت ترامپ در جبهه خود تن دادهاند، غیر قابل انکار است: اگر در سایر نقاط جهان مداخله کنید از شما روی برمیگردانیم.
آمریکا سالها و دهههاست که در امور مناطق بسیاری از جهان مداخله میکند و از این رهگذر منافع خود را پی میگیرد. این مداخله در مواردی آشکار ، نظامی و شدید و در موارد بسیاری نرم، غیرمستقیم و دست کم از چشم بسیاری از رای دهندگان آمریکایی و افکار عمومی آن پنهان است. امروز افکار عمومی آمریکا و رایدهندگان آمریکایی نشان دادهاند که با این سیاست مخالفتی اگر نگوییم قاطع و مطلق، دست کم نسبی دارد. اما چرا؟
برای پاسخ ناگزیر باید به زمانی بازگشت که ترامپ برای نخستین بار نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد و کمی پیش از آن نقدهای تند و تیزی بر سیاستهای اوباما و دموکراتها وارد میکرد. او به عنوان تجارتپیشهای کهنهکار، در چشم بسیاری از آمریکاییها نمودی از تحقق رویای آمریکایی بود که اکنون با حمله به سیاستهایی که در پی نابودی این رویا بودند، ضد نظم موجود و احیاگر جلوه میکرد. …