این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
غزل رضایی ثانی، بهار خسروی، گروه کتاب: او که یکی از پایهگذاران جریان شعری «موج ناب» است، تلاش کرد پنجرهای تازه به شعر فارسی باز کند. به همین دلیل در دهه پنجاه مسیر خود را محدود به جریان شعری «موج ناب» نکرد و با روحیهای جستوجوگر، راههای تازهای را در زبان و اندیشه شعر آزمود. فاصله گرفتن او از این جریان، به معنای بریدن از گذشته نبود؛ بلکه ادامه طبیعی همان جستوجوی بیپایان برای یافتن زبانی شخصیتر و بیانی صمیمیتر بود.صالحی بهتدریج به شعری نزدیک شد که ریشه در زبان روزمره و گفتوگوهای مردم داشت؛ زبانی ساده، زنده، بیتکلف و سرشار از موسیقی و ریتم که بعدها از آن باعنوان «شعر زبان گفتار» یاد شد. زیست شاعرانه او، روایتی ناب از سفر مداوم است، روایتی از تجربههای پرشور جوانی در جنوب تا رسیدن به زبانی آرام و عمیق. این مسیر از «موج ناب» آغاز شد، اما در گذر سالها به زبانی منحصربهفرد از «شعر زبان گفتار» رسید. زبانی که هم از دل جنوب و خاطرههای آن میآید و هم با تجربههای مشترک انسان امروز پیوند میخورد. این گفتوگو در یکی از روزهای مرداد، به بهانه انتشار مجموعه شعر «طربنامه کائنات» انجام شد، مجموعهای شش جلدی در ۱۲۰۰صفحه که نشر بدرقه جاویدان آن را منتشر کرده است. …






























































