متیو کرونیک ستوننویس نشریه فارنپالیسی و پژوهشگر ارشد مرکز استراتژی و امنیت اسکوکرافت در شورای اتلانتیک، و استاد بخش علوم سیاسی و مدرسه خدمات خارجی ادموند ای. والش در دانشگاه جورجتاون است. جدیدترین کتاب او (به همراه دان نگریا) «ما میبریم، آنها میبازند: سیاست خارجی جمهوریخواهان و جنگ سرد جدید» نام دارد.
او در مقاله خود، نقد تند و ساختاری را متوجه نئورئالیسم یا واقعگرایی مدرن می کند؛ مکتبی که مدعی تبیین رفتار قدرتهای بزرگ است. در اصل این مقاله هرچند به نفع سیاست های کاخ سفید نوشته شده، ولی نشان از شکاف عمیق میان دانشگاه، علم و عالم با سیاست و سیاستمدار (نظریه هنری کسینجر) در آمریکا می کند. این مقاله تاییدی است بر این سیاست که حوزه عالمان دانشگاهی واقع گرا، با حوزه سیاستمداران جداست و شناخت این شکاف، امکان ارتباط دانشگاهی با این دسته از اندیشمندان را ضروری می سازد.
درعین حال کرونیک معتقد است که نئورئالیست ها دهههاست در پیشبینی و تحلیل رفتار قدرتمندترین بازیگر جهان، یعنی ایالات متحده، کاملاً ناکام مانده اند، نئورئالیستهای معاصر نظیر استفن والت، به جای تطبیق فرضیات خود با واقعیتهای تجربی—مانند گسترش ناتو، تعهدات هستهای واشنگتن و حمایت از تایوان و اوکراین—صرفا رفتار واقعی واشنگتن را «خطا و اشتباه» میخوانند. از نظر کرونیک این اصراری جزماندیشانه است و واقعگرایی مدرن به نوعی ایدئولوژیِ نقابدار تبدیل شده که نه مورد استقبال سیاستگذاران واشنگتن قرار میگیرد و نه اعتبار علمی سنجیدهای در مجلات آکادمیک درجهیک دارد. برای به دست آوردن فهم علمی و فلسفی از سیاست بین الملل در آمریکا و مخالفان و دوستانش، مطالعه مطلب حاضر مناسب به نظر می رسد: …
