بهترین توصیف از عملکرد کاران ایران در هانگژو ۵۴ مدال بود یک مأموریت نیمه تمام که بسیاری انتظار داشتند در ناگویا به اتمام برسد. قرار نبود ایران به هفتمین قدرت آسیا بودن عادت کند و باید به دنبال ارتقای آن میرفت، اما در ماههای منتهی به ناگویا، شرایط دستخوش تغییر شد و جنگ سایه شوم خود را برسر ایران انداخت. ورزش ایران با شرایطی مواجه شد که تصورش را هم نمیکرد. اکثر اردوها و تمرینات تعطیل شد. اعزامها لغو شد و ورزشکاران بلاتکلیف. اتفاقی که طی ماهها ورزش کشور را تحتتأثیر قرار داد، اما این نمیتوانست پایان ورزش ایران باشد. ورزش بار دیگر دستش را به زانو گرفت و کمر راست کرد برای یک نبرد متفاوت در شرایطی نابرابر.
کیفیت سبد مدالی
بیتردید مقایسه اعداد بدون درنظر گرفتن شرایط، نمیتواند؛ تصویر کاملی از عملکرد کاروان ایران را ارائه کند. اعداد همیشه واقعیت را روایت نمیکنند. دل به دل آنها که بدهیم، یک چیز را میبینیم. کاروان اعزامی به ناگویا دومدال کمتر از هانگژو چین گرفت. واقعیت، اما چیزی کاملاً متفاوت بود. واقعیتی که نه اعداد که کیفیت عملکرد کاروان اعزامی ایران به ناگویا روایت میکرد. کاروانی که با یاد دانشآموزان مدرسه میناب راه ژاپن را درپیش گرفت و با عملکردی قابل تحسین به کار خود پایان داد. با کسب ۱۹ طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز و ایستادن بر سکوی ششم. یعنی یک پله صعود نسبت به هانگژو. این در واقع روایت داستان کاروانیاست که در سختترین شرایط راهی بیستمین دوره بازیهای آسیایی شد. اما با دست پربازگشت.
۲ مدال کمتر، ۶ طلا بیشتر …


دانلود از کافه بازار





























































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)










































