علیشروان زیر بار سنگ‌شکن‌ها

هنوز آفتاب سر نزده که صدای مهیب سنگ‌شکن‌ها در علیشروان می‌پیچد. در بدره، زندگی مردم بر پایه زمین‌های کشاورزی، مراتع و رودخانه پاکل‌گراب بنا شده است. این رودخانه نان به سفره مردم می‌گذارد، دام‌ها را زنده نگه می‌دارد و بخشی از حافظه جمعی روستاهای اطراف است؛ اما در سال‌های اخیر، فعالیت واحدهای برداشت شن‌وماسه و سنگ‌شکن‌ها آرامش رود را گرفته و اکوسیستم منطقه را تهدید می‌کند.

نامه‌های اهالی و دهیاری روستای پاکل‌گراب از نگرانی درباره فعالیت حدود هشت واحد در محدوده موردنظر خبر می‌دهد؛ نامه‌هایی که از مکاتبات محلی فراتر رفته و پای دستگاه‌های مسئول را به میان کشانده است. مردم می‌پرسند فعالیت این واحدها تا کجا مجاز است؟ چه نظارتی بر برداشت از بستر و حریم رودخانه وجود دارد؟ چه تضمینی برای حفاظت از زمین‌های کشاورزی، مراتع و سلامت ساکنان هست؟

  نگرانی‌ای فراتر از چند سنگ‌شکن

 

«فاصله بسیار کم این واحدها با مناطق مسکونی و رعایت‌نشدن حریم قانونی روستاها موجب بروز آلودگی شدید هوا، انتشار گسترده گردوغبار، آلودگی صوتی ناشی از فعالیت ماشین‌آلات سنگین و تخریب آرامش زندگی مردم شده است. باغ‌ها، مراتع، زمین‌های کشاورزی و منابع طبیعی منطقه به‌شدت آسیب دیده‌اند و مشاغل اصلی مردم، از جمله کشاورزی، دامداری و زنبورداری، با بحران جدی مواجه شده‌اند… . متأسفانه ورود گردوغبار، پسماندها و آثار ناشی از برداشت‌ها و فعالیت‌های صنعتی به منابع آبی و محیط پیرامونی، علاوه بر تهدید سلامت مردم، موجب آسیب به دامداری و تلف‌شدن بخشی از دام و طیور متعلق به اهالی منطقه نیز شده است.» این بخشی از نامه‌ای است که خرداد امسال، از طرف اهالی علیشروان خطاب به فرمانداری و دادسرای بدره، استانداری، سازمان صمت، اداره‌کل منابع طبیعی، دانشگاه علوم پزشکی، سازمان جهاد کشاورزی، اداره‌های میراث فرهنگی و محیط‌زیست استان ایلام نوشته شده است.

«مراد کاظم‌خانی»، از اعضای انجمن حافظان بلوط زاگرس در این شهر، در گفت‌وگو با «پیام ما» نگرانی مردم را فراتر از فعالیت چند واحد معدنی می‌داند. به گفته او، رودخانه، زمین‌های کشاورزی و مراتع منطقه بخش‌هایی از زندگی روزمره مردم‌اند و هر تغییری در وضعیت آنها می‌تواند بر معیشت و آینده روستاها اثر بگذارد. …