مهدی نجدی، کارگردان و بازیگر این نمایش درباره دلیل انتخاب این متن میگوید: در وهله نخست با متن همذاتپنداری کردم. شیوه نگارش، شخصیتپردازی و جهان روانی کاراکترها برای من جذاب بود و احساس کردم ظرفیت این را دارد که بتوانیم یک اثر قابل لمس و باورپذیر را روی صحنه ببریم.
وی درباره شیوه اجرای «۱۲+۱» میافزاید: ما تلاش کردیم با استفاده از عناصر واقعی روی صحنه، اتمسفر یک اثر کاملا رئال را بسازیم و به سمت یک مسیله قابل لمس حرکت کنیم. چون با یک اثر دو نفره روبهرو هستیم، بازیگر و شخصیت اهمیت زیادی پیدا میکنند و بخش زیادی از فضای نمایش از طریق بازی، رابطه میان دو شخصیت و جزئیات رفتاری آنها شکل میگیرد.
نجدی درباره داستان این نمایش توضیح میدهد: حامد و زری زوجی هستند که شرایط اقتصادی و انتخابهایی که همیشه مطابق خواستههایشان نبوده، زندگی و رابطه آنها را تحت تأثیر قرار داده است. هر دو با شرایط سختی روبهرو هستند، اما واکنش متفاوتی به این وضعیت دارند؛ حامد در نقطهای احساس میکند دیگر توان ادامه دادن ندارد و زری همچنان تلاش میکند در همان شرایط دوام بیاورد.
کارگردان «۱۲+۱» میافزاید: برای ما مهم بود که شخصیتها تنها نماینده یک مسئله اجتماعی نباشند. هرکدام جهان و نگاه خودشان را دارند و مخاطب میتواند بخشی از تجربههای خودش را در آنها پیدا کند؛ تجربههایی مثل پذیرفتن شرایط، فاصله گرفتن از خواستهها و اهداف و گاهی ناتوانی در کنار آمدن با خود، خانواده یا کسی که دوستش داریم. … …
