در سناریوی نخست، هوش مصنوعی به افزایش بهرهوری و رشد اقتصادی منجر میشود و دستاوردهای این تحول میان کارفرمایان و نیروی کار تقسیم خواهد شد. در چنین شرایطی، فناوری جدید میتواند ظرفیت تولید اقتصاد را افزایش دهد و به رونق پایدارتر فعالیتهای اقتصادی کمک کند.
سناریوی دوم تصویری متفاوت دارد. در این حالت، گسترش هوش مصنوعی به افزایش فعالیت اقتصادی منجر میشود، اما این دستاورد با حذف گسترده مشاغل همراه خواهد بود. به عبارت دیگر، افزایش بهرهوری و استفاده از فناوریهای جدید لزوماً به معنای بهبود وضعیت همه بخشهای نیروی کار نیست و ممکن است بخشی از کارکنان فرصتهای شغلی خود را از دست بدهند.
اما سناریوی سوم، یکی از مهمترین ریسکهایی است که وارش به آن اشاره کرد. در این حالت، هوش مصنوعی به انتظارات موجود پاسخ نمیدهد و بازده سرمایهگذاریهای سنگین در این حوزه کاهش مییابد. وارش توضیح داد که پس از سرمایهگذاری قابلتوجه و افزایش قیمت سهام، افت بازده مورد انتظار میتواند ارزشگذاری شرکتها را کاهش دهد و در نهایت به کندی اقتصاد و افزایش محسوستر بیکاری منجر شود.
او در توضیح این سناریو گفت اقتصاد در نهایت میتواند بهبود پیدا کند، … …


دانلود از کافه بازار
























































![[امیر حیدری] مدرک داریم؛ مهارت چطور؟](/news/u/2026-10-12/ettelaat-06xzv.jpg)














































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)
























