آرزوی کوچک
کشاورزی و دامداری بخشی از زندگی خانواده مهدوی بود و فرزاد هرجا پدر به کمک نیاز داشت، کنارش میایستاد. حمزهعلی مهدوی، پدر شهید، میگوید: «فرزاد آدمی نبود که از کار فرار کند. بعضی روزها قبل از اینکه هوا روشن شود برای کار از خانه بیرون میرفت و شب دیر وقت برمیگشت. هرچه از دستش برمیآمد انجام میداد. در کشاورزی و دامداری کنارم بود و هیچوقت در کارها تنهایم نمیگذاشت. دست راست من بود. برای خودش برنامهریزی کرده بود و میخواست درآینده باغداری کند.» او ادامه میدهد: «ما، هم باغ داریم و هم زمین کشاورزی اما بیشتر گندمکار بودیم. فرزاد تابستانها کنار داییاش با دستگاه بوجاری کار میکرد؛ دستگاهی که ساقههای گندم و پوست آن را جدا میکند و کار تمیز کردن انواع غلات را راحت و سریع انجام میدهد. پسرم همیشه میگفت روزی که برای خودم کار کنم حتما مثل دایی یک دستگاه بوجاری میخرم. فرزاد برای آیندهاش هم رویاهای دور و درازی نداشت؛ میخواست راهی را ادامه دهد که برایش آشنا و دوستداشتنی بود؛ کار و تلاش در کنار خانواده. او حتی میخواست بعد از سربازی برای خودش کامیون بخرد و وارد کار باربری شود تا بتواند با درآمدش، هم دستگاه بوجاری بخرد و هم کشاورزی را در کنارش ادامه دهد. قرار بود شهریورماه خدمت سربازی را تمام کند. اما شهریور نیامده، سربازی فرزاد با شهادتش تمام شد.»
وقتی خبر را شنیدم... …


دانلود از کافه بازار

















































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)














































