واگن‌هایی که برای جمعیت تهران جا ندارند!

جوان آنلاین: ساعات ابتدایی صبح، ایستگاه‌های متروی تهران به یکی از پرترددترین نقاط شهر تبدیل می‌شوند. مسافرانی که عجله دارند تا خود را به محل کار، دانشگاه یا مدرسه برسانند. همان وقت است که سیل جمعیت، پشت خط زرد سکو‌ها منتظر رسیدن قطار‌ها می‌مانند. وقتی که قطاری از راه می‌رسد، تازه قسمت سخت سفر آغاز می‌شود. جمعیتی که برای ورود به واگن‌ها به یکدیگر نزدیک شده‌اند، مسافرانی که هنوز فرصت پیاده شدن پیدا نکرده‌اند و کسانی که ناچارند چند قطار را از دست بدهند تا شاید بتوانند خود را به داخل یکی از واگن‌ها برسانند. 

این تصویر برای بسیاری از مسافران متروی پایتخت، صحنه‌ای آشنا و البته بسیار تلخ است! یک تجربه تکراری که در ساعات اوج سفر روزانه، از ایستگاه‌های پرتردد تا خطوط تقاطعی، خود را به شکل ازدحام روی سکوها، فشردگی داخل واگن‌ها و دشواری سوار و پیاده شدن نشان می‌دهد. 

 گلایه شهروندان

برای شهروندی که هر روز باید مسیری طولانی را با مترو طی کند، این شلوغی فقط به معنای ایستادن در صف قطار نیست، بلکه چندین بار قطار را از دست می‌دهد و فشار جمعیت هنگام ورود و خروج را تحمل می‌کند. گاه نیز تحمل گرمای واگن‌های پرازدحام بخشی از مشکلاتی می‌شود که مسافران در کنار بهای بلیت می‌پردازند، هزینه‌ای که در نهایت از وقت، آسایش و انرژی روزانه آنها کم می‌کند. 

گلایه از وضعیت مترو البته تنها به تجربه روزمره مسافران محدود نمانده است. در گزارش‌های متعدد در رسانه‌ها نیز، بار‌ها به مشکلاتی مانند فاصله طولانی حرکت قطارها، کمبود واگن، ازدحام در ساعات پیک و دشواری تردد در برخی خطوط اشاره شده‌است. 

برای مثال، مسافران مترو در ایستگاه تئاتر‌شهر نیز بار‌ها و بار‌ها از شلوغی خطوط دو و سه و نگرانی درباره تأخیر در رسیدن به محل کار و تحصیل گفته‌اند. این مسافران چشم‌انتظار افزایش واگن‌ها برای کاهش ازدحام هستند. بسیاری از ایستگاه‌های دیگر نیز وضعیت مشابه همین را دارند. در واقع، آنچه مسافران از آن گلایه دارند، صرفاً شلوغ بودن قطار‌ها نیست؛ مسئله این است که مترو به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین شریان‌های جابه‌جایی شهر، در ساعات پرتردد باید پاسخگوی حجم بالایی از تقاضا باشد، اما ظرفیت ناوگان و فاصله حرکت قطار‌ها همیشه با این میزان تقاضا تناسب ندارد. 

 کمبود واگن، ریشه بخشی از ازدحام‌ها …