رکنا اقتصادی: ۴۰۰ لیتر گازوئیل برای ۱۵ روز؛ این سهمیه واقعا برای یک کامیون سنگین تعیین شده یا مسئولان هنگام محاسبه، واقعیت جاده را فراموش کرده اند؟ اعتراض یک راننده کامیون به میزان سوخت اختصاصیافته، بار دیگر این پرسش جدی را مطرح کرده است که سهمیه ناوگان سنگین بر اساس پیمایش و مصرف واقعی تعیین می شود یا اعداد پشت میزها؟ کامیوندار باید صدها کیلومتر بار کشور را جابه جا کند، اما اگر سوختش در میانه راه تمام شود، پاسخگوی این کسری سهمیه چه نهادی است؟ شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی و سازمان راهداری باید شفاف توضیح دهند که این اعداد دقیقا بر چه مبنایی تعیین شده اند؛ چرا که نمی توان از راننده انتظار داشت چرخ اقتصاد کشور را بچرخاند، اما هزینه ناکارآمدی سیاست گذاری و ضعف نظارت را نیز از جیب خودش پرداخت کند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرنگار اقتصادی رکنا، ویدئوی منتشر شده در شبکه های اجتماعی بار دیگر موضوع سهمیه سوخت کامیونداران و اعتراض آنها به میزان گازوئیل اختصاص یافته را به یکی از بحث های مهم حوزه حمل و نقل جاده ای تبدیل کرده است. در این ویدئو، یک راننده کامیون با اشاره به سهمیه سوخت خود می گوید در ابتدای ماه ۴۰۰ لیتر گازوئیل برای ۱۵ روز به حساب او شارژ شده و در روز پانزدهم نیز حدود ۳۹۸ لیتر سهمیه برای او ثبت شده است. او با گلایه از این وضعیت می پرسد آیا این میزان سوخت برای کامیون در نظر گرفته شده یا سهمیه ای است که باید برای یک وانت محاسبه شود؟ این راننده در پایان با لحنی گلایه آمیز می گوید: «یک فکری به حال ما بکنید.»
گلایه ای که در این ویدئو مطرح شده، اگرچه از زبان یک راننده بیان می شود، اما مسئله ای بزرگ تر را پیش روی مسئولان قرار می دهد: آیا سهمیه تعیین شده برای کامیونداران با واقعیت فعالیت یک کامیون، میزان پیمایش، نوع بار و مسافت های بین شهری تناسب دارد؟ کامیون برای حرکت به سوخت نیاز دارد
کامیونداران یکی از اصلی ترین حلقه های زنجیره تامین و توزیع کالا در کشور هستند. بخش قابل توجهی از کالاهای اساسی، مواد اولیه و نیازهای روزمره مردم از طریق ناوگان حمل و نقل جاده ای جابه جا می شود. با این حال، در سال های اخیر مشکلات متعددی فعالیت این قشر را تحت تاثیر قرار داده است؛ از افزایش هزینه تعمیر و نگهداری کامیون و قیمت لاستیک و روغن گرفته تا مشکلات بیمه، کرایه حمل، دسترسی به بار و حالا نیز دغدغه سهمیه سوخت.
در چنین شرایطی، نمی توان از کامیوندار انتظار داشت صدها کیلومتر در جاده های کشور تردد کند، اما در زمان تعیین سهمیه سوخت، میزان پیمایش و مصرف واقعی یک خودروی سنگین نادیده گرفته شود.
شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای باید به صورت شفاف توضیح دهند که سهمیه سوخت کامیونداران بر چه اساسی تعیین می شود و آیا این میزان سهمیه با مصرف واقعی ناوگان سنگین و مسافت هایی که کامیونداران طی می کنند، تناسب دارد یا خیر.
مسئله سوخت برای کامیوندار یک موضوع فرعی نیست. سوخت، مستقیما با امکان حرکت کامیون و در نتیجه با امکان جابه جایی کالا ارتباط دارد. مشکل کامیونداران فقط سوخت نیست …