فوتبالیستی با دغدغه‌های فرهنگی

   رضا صائمی  دبیر گروه فرهنگی /    «سمفونی حمید» ما را با مردی آشنا می‌کند که فوتبال بخش مهمی از زندگی‌اش بوده، اما تمام هویتش را در آن خلاصه نکرده است. علیدوستی در کنار فوتبال، به ادبیات، سینما و موسیقی علاقه داشت، از تنهایی نمی‌هراسید و جهان شخصی خود را با علایق و حساسیت‌هایی فراتر از مستطیل سبز تعریف می‌کرد. جعفر صادقی نیز به جای مرور صرف افتخارات ورزشی او، از مسیر خاطرات، روابط و دلبستگی‌هایش به شخصیت انسانی او نزدیک می‌شود.  یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مستند، بازنمایی وجه فرهنگی و هنری حمید علیدوستی است. او در این فیلم فقط بازیکن سابق تیم هما یا یکی از چهره‌های شاخص نسل‌های پیشین فوتبال ایران نیست، بلکه مردی است که موسیقی، سینما و هنر در جهان فکری‌اش جایگاهی جدی دارند. فیلم یادآوری می‌کند که شناخت یک ورزشکار نباید به افتخارات، مسابقات و خاطرات حرفه‌ای او محدود شود.  حتی عنوان فیلم نیز معنایی استعاری پیدا می‌کند. «سمفونی حمید» را می‌توان مجموعه‌ای از صداها و تجربه‌هایی دانست که شخصیت او را شکل داده‌اند؛ از هیجان فوتبال تا خلوت و تنهایی، از دوستی و خاطره تا هنر و موسیقی. همان‌گونه که سازهای مختلف در یک سمفونی به وحدت می‌رسند، وجوه گوناگون شخصیت علیدوستی نیز در این مستند تصویری کامل‌تر از او می‌سازند.  علاقه او به موسیقی را می‌توان در زندگی خانوادگی‌اش نیز جست‌وجو کرد. انتخاب نام ترانه برای دخترش، بنا بر روایت‌های مطرح‌شده، از دلبستگی او به موسیقی سرچشمه می‌گرفت. همچنین ثبت‌نام دخترش در هنرستان موسیقی نشان می‌دهد که هنر تا چه اندازه در فضای تربیتی خانواده جایگاه داشته است. ترانه علیدوستی بعدها به یکی از بازیگران توانمند سینمای ایران تبدیل شد. حضور او در مستند نیز دریچه‌ای برای ورود به جهان خانوادگی و شخصی پدرش فراهم می‌کند.  روایت صمیمی و شیرین حمید علیدوستی از گذشته، از جذابیت‌های اصلی مستند است. او هنگام بازگشت به خاطراتش، تنها از مسابقات و اتفاقات ورزشی سخن نمی‌گوید، … …