تدافعی به تمام معنا

با این حال، چارچوب‌بندی بسته پیشنهادی جان هیلی بر فرضی ناگفته استوار است؛ اینکه مشکلات مالی خانوارها و کسب‌وکارهای بریتانیایی نیز، مانند همه دوره‌های «تنفس»، اساسا موقتی خواهند بود و روزهای آسان‌تر و شادتر چندان دور نیستند. اما این خوش‌بینی ممکن است بی‌پایه باشد. حتی بر اساس پیش‌بینی‌های رسمی دفتر مسوولیت بودجه نیز ممکن است تسکین فشارهای اقتصادی، برخلاف آنچه وزیر دارایی القا می‌کند، بسیار دیرتر از راه برسد؛ نه در چند ماه، بلکه پس از گذشت چند سال. در واقع، باقی‌مانده دهه۲۰۲۰ ممکن است بسیار شبیه دوره دیگری از ریاضت اقتصادی باشد؛ چیزی که مردم تاکنون بیش از اندازه تحمل کرده‌اند.

وزیر دارایی بارها بر الگویی از سیاست‌ها تاکید کرد که قرار است پلی به سوی آینده‌ای با امنیت اقتصادی بیشتر بسازند؛ موضوعی که از محورهای موردعلاقه نخست‌وزیر نیز بوده است. پیام دولت این است که در برابر جهش جهانی هزینه‌ها در پی جنگ‌های اوکراین و ایران، کار چندانی از دستش برنمی‌آید؛ اما می‌توان با کاهش تعرفه‌های بریتانیا بر لوبیای پخته، سیر و خیارشور، از شدت افزایش چشم‌گیر هزینه خرید مواد غذایی کاست.

میخانه‌ها و باشگاه‌هایی که در آستانه تعطیلی قرار دارند، می‌توانند تا زمان بازگشت مشتریان در تعداد قابل‌توجه، از معافیت‌های بیشتری در مالیات املاک تجاری بهره‌مند شوند. خانواده‌های تحت فشار از مرخصی پدری بهتری برخوردار خواهند شد؛ اما دستمزدهایشان قدرت خرید بیشتری نخواهد داشت و مالیات‌هایشان همچنان بالا باقی می‌ماند. مراقبان دیگر صرفا به‌دلیل کسب یک پوند بیشتر از سقف تعیین‌شده، تمام کمک‌هزینه‌های خود را از دست نخواهند داد؛ با این حال، همچنان ناچار خواهند بود در نظامی ناکارآمد دست‌وپا بزنند. «سازمان ملی مراقبت» نیز چیزی جز یک شعار تبلیغاتی نیست.

قرار است بحران انرژی در کوتاه‌مدت، با کاهش مالیات ارزش افزوده قبوض برق که پیش‌تر اعلام شده بود و اختصاص یارانه‌های جدید به خانوارهای کم‌درآمدتر، تا حدی فروکش کند. لغو عوارض سبز و هزینه‌های ثابت ناعادلانه در قبوض گاز نیز اقداماتی بسیار خوشایند هستند. با این حال، قبوض انرژی به‌زودی بار دیگر سر به فلک خواهند کشید. …