ابزارهای هوش مصنوعی (AI) میتوانند بخشهایی از تصویر را تحلیل کنند و برای کاهش خط و خش، ترمیم پارگیها، افزایش وضوح، اصلاح کنتراست و حتی رنگی کردن عکسهای قدیمی به کار روند.
در گذشته برای بازسازی یک عکس خانوادگی قدیمی روشهایی مثل روتوش دستی وجود داشت که با صرف زمان بسیار انجام میشد و نیاز به نرم افزارهای ویرایش عکس داشت اما امروز مدلهای مولد و ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند بسیاری از این مراحل را با سرعت بیشتری انجام دهند.
در عین حال روند بازتولید استایلهای قدیمی مثل دهه ۵۰ میلادی، دلایل روانشناختی و تجاری بسیار قدرتمندی دارد. وقتی دنیای مدرن با سرعت زیاد تغییر میکند و استرسهای تکنولوژیک مثل هوش مصنوعی یا شبکههای اجتماعی افزایش مییابد، انسان تمایل دارد به دورانی پناه ببرد که در ذهن او سادهتر، آرامتر و امنتر بوده است.
نکته جالب این است که حتی نسلهایی که اصلاً دهه پنجاه میلادی را تجربه نکردهاند مثل نسل Z به دلیل دیدن این استایل در فیلمها و هنر با آن احساس پیوند برقرار میکنند.
از نظر هنری، تصاویر آن دوران دارای ویژگیهای بصری خاصی هستند که در دنیای مدرن کمتر دیده میشود. مثلا در اینستاگرام، برای دیده شدن باید متفاوت باشید، بنابراین اگر همه از دوربینهای فوق پیشرفته گوشیهای جدید استفاده میکنند، کسی که با استایل دهه پنجاهی محتوا تولید میکند، یک هویت بصری منحصربه فرد ایجاد کرده است.این کار باعث میشود صفحه کاربر در میان انبوه تصاویر دیجیتالی، متمایز و اصطلاحا هنری به نظر برسد.
بازتولید عکسهای دهه پنجاه، در واقع تلاش برای «انسانیتر کردن» تصاویر دیجیتالی است. این کار با ترکیب هنر، روانشناسی دلتنگی برای گذشته و نیاز به تمایز بصری انجام میشود.
موج بازتولید عکسهای دهه پنجاه از کجا شروع شد؟
به اعتقاد کارشناسان، این موج (Trend) یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه نتیجه برخورد چند جریان متفاوت در حوزههای تکنولوژی، سینما و فرهنگ است. ریشههای این حرکت را میتوان در چهار لایه مختلف جست وجو کرد. …
