آخرین اخبار - سوآپ گازی

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

واردات گاز از ترکمنستان در کنار ذخیره‌سازی در مخزن شوریجه و طراحی سازوکار سوآپ به ترکیه، می‌تواند راهکاری کوتاه‌مدت برای کاهش ناترازی گاز در زمستان باشد؛ راهکاری که علاوه بر تأمین پایدار گاز شمال شرق کشور، با آزادسازی گازوئیل نیروگاه‌ها برای صادرات، ظرفیت ارزآوری و کاهش هزینه‌های اقتصادی کمبود گاز را نیز افزایش می‌دهد. تأمین پایدار گاز طبیعی در ماه‌های سرد سال به یکی از چالش‌های ساختاری اقتصاد ایران تبدیل شده؛ مسئله‌ای که هر زمستان با افت فشار در شبکه خانگی و قطع اجباری گاز صنایع و نیروگاه‌ها نمایان می‌شود. با توجه به زمان‌بر بودن توسعه میدان‌های جدید گازی و همچنین روند کند پروژه‌های بهینه‌سازی مصرف، استفاده از ظرفیت‌های تجارت منطقه‌ای، به‌ویژه واردات گاز از ترکمنستان، راهکاری کوتاه‌مدت برای جبران بخشی از این ناترازی است.

با این حال، تحقق این هدف نیازمند یک سازوکار دقیق فنی و مالی است که واردات را با ذخیره‌سازی و تجارت پیوند دهد تا ضمن تأمین امنیت انرژی، توجیه اقتصادی و تداوم قرارداد نیز تضمین شود.

روابط گازی ایران و ترکمنستان همچنین بخوانید: آغاز آرام تجارت جهانی با یوآن

روابط گازی ایران و ترکمنستان سابقه‌ای طولانی دارد که با احداث خط لوله «کورپجه-کردکوی» در سال ۱۳۷۶ آغاز شد و با راه‌اندازی خط لوله «دولت‌آباد-سرخس-خانگیران» در سال ۱۳۸۸ توسعه یافت. این مسیرها در ابتدا بر پایه واردات مستقیم برای تأمین نیاز مناطق شمالی و شمال‌شرقی ایران شکل گرفتند اما به تدریج مفاهیمی چون سوآپ گاز و ترانزیت به کشورهای ثالث نیز وارد این مناسبات تجاری شد. با وجود توسعه این زیرساخت‌ها، اختلافات بر سر نحوه قیمت‌گذاری و به‌ویژه انباشت بدهی‌های گازی ایران در دوره‌های مختلف به دلیل محدودیت‌های بانکی، به توقف کامل واردات در دی‌ماه ۱۳۹۶ انجامید. این تجربه تاریخی نشان می‌دهد که بدون طراحی یک مسیر پرداخت مطمئن، وجود خطوط لوله برای استمرار جریان گاز کافی نیست. همچنین بخوانید: ارز مسافرتی؛ یارانه‌ای از جیب مردم به صنعت گردشگری دیگر کشورها …