بازار
سالن‌های کم، دانش‌آموختگان زیاد
بسیاری از سالن‌هایی که در سال‌های اخیر ساخته شده، در نقاطی قرار دارند که تماشاگر به سختی می‌تواند به آنها دسترسی داشته باشد. مثل خاوران. بنابراین ساختمان می‌ماند و فرسوده می‌شود. از این طرف دیگر دانشگاه‌ها در گذشته حدود ۱۸ دانشجو را می‌پذیرفتند که درس می‌خواندند و بیرون هم جا و امکان کار برایشان وجود داشت. می‌دانستند چه عرضه کنند و بلد هم بودند چطور عرضه کنند.
تعداد هنرمندان سینما و تئاتر به طور کلی ۴ هزار نفر بود که الان به ۴۰۰ هزار نفر رسیده است. اصلا کسی فکر کرده که ۴۰۰ هزار وقتی از دانشگاه بیرون می‌آیند چه کار باید بکنند؟ این‌ها کار و امکانات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری می‌خواهند که در اختیارشان هم نیست. بنابراین نقش آدم‌های محتاجی را دارند که جویای کارند، اما نمی‌دانند کجا باید کار پیدا کنند.
اعتقادی به ورود دولت ندارم
اگر به رسالت تئاتر توجه کنیم انسان‌ساز است. قرار است چیزی از روی صحنه به آن طرف انتقال پیدا کند، اما برعکس، از آن سوی صحنه به صحنه منتقل می‌شود. چون آن کسی که روی صحنه کار میکند، غم نان دارد. بنابراین همین وضعیتی به وجود می‌آید که می‌بینیم و به ابتذال کشیده می‌شود. …
