مغز در تله‌ چند وظیفگی

واقعاً می‌شود همزمان هم ایمیل جواب داد، هم به حرف‌های بقیه گوش کرد و هم حواسمان به گوشی بود و درنهایت همه این کارها را هم به نحو احسن انجام داد؟ ما با این چندوظیفگی خودمان را خیلی حرفه‌ای فرض می‌کنیم، اما متخصصان مغز می‌گویند این‌ها همه‌اش بازی با روان است. درواقع ما داریم توهم پرهزینه‌ای را می‌خریم که آخر و عاقبتمان می‌شود حکایت همان همه‌کاره اما درواقع هیچ‌کاره بودن. توهم بهره‌وری

احتمالاً همین حالا که دارید این متن را می‌خوانید، گوشی‌تان هم مثل یک عضو زنده بدن، کنار دستتان جا خوش کرده و هر دو دقیقه یک‌بار با لرزش یا نوتیفیکیشنش شما را از دنیای واقعی به دنیای دیجیتال پرتاب می‌کند.

در پس‌زمینه صدای تلویزیون می‌آید و همزمان که دارید برای خودتان چای می‌ریزید، گوشه‌ مغزتان هم مثل یک آژیر خطر، مدام سوت می‌کشد که: «یادت نرود فلان کار اداری یا آن قسط عقب‌افتاده را پرداخت کنی!» با این وضعیت بحرانی، احتمالاً در دلتان احساس قهرمان بودن می‌کنید؛ چون فکر می‌کنید با مدیریت این همه آشفتگی، دارید دنیا را روی یک انگشت می‌چرخانید. اما راستش را بخواهید، مغز ما اصلاً از این مدل قهرمان‌بازی‌ها خوشش نمی‌آید. واشنگتن‌پست، از قول ساندی چپمن -استاد روان‌شناسی و مدیر مرکز سلامت مغز- می‌نویسد: ما دچار یک خطای شناختی بزرگ شده‌ایم که نامش را گذاشته‌اند توهم بهره‌وری. ما اشتباه گرفته‌ایم که جابه‌جایی مداوم تمرکز یعنی کارایی بالا.

مثلاً پیاده‌روی در حالی که موسیقی گوش می‌دهید، شاید همزمان بودن دو کار باشد، اما تمرکزتان تقسیم نمی‌شود. اما اگر مدام توجه خود را بین فعالیت‌هایی تقسیم می‌کنید که هرکدام برای انجام شدن، نیاز به تمرکز و پردازش جدی دارند، به چند وظیفگی سمی مبتلا می‌شوید. عادتی که مثل یک سم آرام و بی‌صدا، به عملکرد مغز و دستگاه عصبی‌تان نفوذ می‌کند و کم‌کم آن‌ها را از کار می‌اندازد! مه‌مغزی …