ترفند سالم ماندن درسرزمین خرس

یکی از مهم‌ترین اصول در مناطق خرس‌خیز، خبر دادن از حضور خودمان است. وقتی وارد جنگل انبوه، دره، بوته‌زار یا مسیرهای کم‌دید می‌شویم، صحبت کردن با همراهان می‌تواند به خرس فرصت بدهد زودتر متوجه ما شود و مسیرش را عوض کند. پیچ‌های کور، کنار رودخانه، مسیرهای پوشیده از بوته و جاهایی که دید محدود است، حساس‌ترند. در چنین نقاطی، صدای انسانی آرام و طبیعی کمک می‌کند حیوان ناگهان چند متر آن‌طرف‌تر با انسان روبه‌رو نشود.

گوش سپردن به هدفون هنگام عبور از چنین مسیرهایی هم انتخاب مناسبی نیست. باید بتوان صدای حرکت، شکستن شاخه، زنگوله دام یا صدای حیوانات را شنید.

غذا را بهانه آشنایی نکنیم

یکی از بدترین اتفاق‌ها برای خرس این است که به غذای انسان عادت کند. یک بار پیدا کردن زباله غذایی در کنار چادر می‌تواند برای حیوان یادگیری بزرگی باشد. پس از آن، ممکن است دوباره همان مسیر را امتحان کند و فاصله‌اش با آدم‌ها کمتر شود.

به همین دلیل، باقی‌مانده غذا، پوست میوه، استخوان، روغن، کنسرو، دستمال‌های آغشته به مواد غذایی و هیچ چیز بودار دیگری را در طبیعت رها نکنید. چادر هم جای مناسبی برای نگهداری مواد غذایی نیست. بهتر است محل پخت‌وپز و محل خواب از هم فاصله داشته باشند. هر چیزی که بوی غذا می‌دهد، باید در بسته‌بندی مطمئن، دور از محل خواب و ترجیحاً در جایی، مانند داخل خودرو، نگهداری شود که بو به‌راحتی از آن خارج نشود. این کار علاوه بر حفظ امنیت انسان، برای خود خرس هم مهم است. خرسی که به غذای انسانی وابسته شود، کم‌کم فاصله کمتری از انسان می‌گیرد و احتمال برخوردهای دردسرساز بیشتر می‌شود. خرس را که دیدیم، فیلم‌بردار نشویم

هنگام مشاهده خرس، اولین کاری که باید انجام دهیم، حفظ آرامش است. اگر خرس هنوز متوجه حضور ما نشده و در مسیر دیگری حرکت می‌کند، بهترین کار تغییر مسیر و دور شدن از منطقه است. قرار نیست برای گرفتن یک عکس بهتر جلو برویم.

اگر خرس ما را دیده است، باید اجازه دهیم حضورمان را درک کند. صحبت کردن با صدای آرام و قابل‌شنیدن، ایستادن و عقب رفتن تدریجی، واکنش‌های مناسب‌تری هستند. …