لاوروف اعلام کرده است که مسکو پیوستن ایران به این سازوکار را «گامی در جهت درست» میداند و افزوده است که مشارکت احتمالی الجزایر نیز میتواند تأثیری مثبت داشته باشد. از نگاه او، توافق بر سر شرایط مشارکت ایران، میتواند عملیترین گام در مسیری باشد که روسیه از پیش در طراحی ترتیبات منطقهای مدنظر داشته است. اهمیت این موضع، هنگامی آشکارتر میشود که در پرتو همگرایی فزاینده روسیه با ایران و کشورهای عربی و همچنین عضویت برخی از این کشورها در بریکس بررسی شود. جنگ رمضان؛ لحظه فروپاشی چتر امنیتی آمریکا
سخنان لاوروف درباره تغییر نگرش کشورهای منطقه نسبت به چتر امنیتی آمریکا، بیش از آنکه یک برداشت نظری باشد، بازتاب واقعیتهای میدانی جنگ رمضان است. آمریکا که سالها امنیتفروشی را ستون نفوذ خود در غرب آسیا قرار داده بود، در میدان نبرد نشان داد حتی از تأمین امنیت پایگاهها و نیروهای خود نیز ناتوان است؛ ماجرای ناو آبراهام لینکلن تنها یکی از نمودهای این واقعیت بود.
جنگ رمضان همچنین بار دیگر آشکار کرد که اولویت نخست واشنگتن، تأمین امنیت رژیم صهیونیستی است و دیگر بازیگران منطقهای در محاسبات راهبردی آمریکا جایگاهی ثانویه دارند. از این منظر، تجربه میدان یک پیام روشن برای منطقه داشت: امنیت پایدار نه از مسیر اتکا به قدرتهای فرامنطقهای، بلکه از مسیر ایستادگی، همکاری منطقهای و پایان دادن به مداخلات خارجی قابل تحقق است. ابتکار عمل ایران در تنگه هرمز نیز در همین چارچوب، یکی از مؤثرترین نمودهای ظرفیت بومی برای تغییر معادلات امنیتی منطقه بود. …
