اجتماعی رکنا: توسعه فعالیتهای نفتی در میدان سهراب واقع در بستر شکننده تالاب هورالعظیم، بار دیگر تعارض ساختاری میان الزامات کوتاهمدت اقتصادی دولتها و پایداری اکولوژیک را به کانون مباحث کارشناسی کشانده است. کاوه مدنی، دانشمند حوزه مدیریت منابع آب و مقام ارشد سازمان ملل متحد، در گفتگو با رکنا با تحلیل گرایش دولتهای تحت فشار اقتصادی به دستاندازی به گنجینههای زیستمحیطی، موقعیت آسیبپذیر سازمان حفاظت محیط زیست درون بدنه اجرایی و فقدان ابزارهای الزامآور نظارتی را عامل ناتوانی در اجرای تعهدات پیمانکاران دانست. وی با طرح ضرورت بازنگری بنیادین در ساختار حکمرانی و ایده ایجاد یک «قوه چهارم» مستقل برای حفاظت بدون اغماض از منابع طبیعی و ممانعت از تاراج سرمایههای زیستی، نسبت به تبعات فرابخشی و جبرانناپذیر بهرهبرداری از هورالعظیم در سکوت و غفلت جامعه هشدار داد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، کاوه مدنی، برنده جایزه «نوبل آب» استکهلم، دانشمند، فعال محیط زیست و مقام ارشد ایرانی در سازمان ملل متحد و همچنین معاون پیشین سازمان حفاظت محیط زیست ایران که در جوامع علمی بینالمللی به سبب کمک بنیادی در تلفیق نظریه بازیها و تحلیل تصمیمگیری با مدلهای مدیریت منابع آب و توسعه مفهوم ورشکستگی آبی شناخته میشود، در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی رکنا در خصوص فعالیت میدان نفتی سهراب در بستر هورالعظیم، شرایط پیشرو و جایگاه سازمان حفاظت محیط زیست در ساختار دولت و همین جایگاه در مسیر حفاظت از محیط زیست ایران ، دیدگاههای خود را اینگونه تشریح کرد که در ادامه می توانید بخوانید. تمایل دولتها به استفاده از منابع در شرایط فشار اقتصادی
کاوه مدنی در ابتدای این گفتگو اظهار داشت: "با توجه به اینکه به جزئیات طرح، شرایط تعیینشده از سوی سازمان حفاظت محیط زیست و مصوبات دولت اشراف ندارم، نمیتوانم درباره جزئیات اظهار نظر تخصصی کنم؛ اما در خصوص کلیات و روندها میتوان نکاتی را بیان کرد. رویدادی که در حال وقوع است، پیشتر در ایران و سایر نقاط جهان نیز رخ داده و قابل درک است که چرا از یک سو دغدغهمندان محیط زیست به شدت نگرانند و حق دارند نگران باشند، و از سوی دیگر دولت به عنوان متولی بخش اقتصاد تلاش میکند از هر فرصتی برای استخراج منابع بهره ببرد. "
وی افزود: "این یک پویایی و روندی است که در حال حاضر در سایر نقاط جهان نیز مشاهده میشود. برای نمونه، در کانادا دولت طرحهای مربوط به استخراج نفت و گاز را که در دولتهای پیشین کنار گذاشته شده بود، مجددا پیگیری میکند. در اروپا نیز اتحادیه اروپا تلاش دارد قوانین حفاظت از آب را تسهیل کند تا مانع استخراج منابع معدنی حیاتی نشود. این رویکرد تکاپویی است که در شرایط تورمی، جنگ اقتصادی جهانی و رقابت برای توسعه در حوزههای مختلف، از سوی بسیاری از دولتها تکرار میشود. در ایران شرایط برای دولت دشوارتر است؛ از لحاظ اقتصادی به شدت تحت فشار است، فشارهای تحریمی را تحمل میکند، با چالشهای متعدد مواجه است و تصور میکند برای مقاومت و حفظ اقتصاد خود، توجیه کافی برای استفاده از منابع دارد." سابقه تخریب محیط زیست در پی استخراج نفت …