در خوانشی عرفانی از تعبیر «فاطمه روح من است»، حضرت زهرا(س) مظهر باطنی حقیقت انسان کامل معرفی میشود؛ نسبتی که نه بر پایه تقدم و تأخر مادی، بلکه بر اساس وحدت باطنی تبیین میشود. بر این اساس، «کوثر» فراتر از نسل ظاهری پیامبر، نماد امتداد معرفت، ولایت و حیات معنوی در امت است.
در همین راستا، حجت الاسلام و المسلمین محمد شیخ الاسلامی، استاد حوزه علمیه و دانشگاه به مناسبت سالروز شهادت حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا علیها السلام در گفتگو با پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، به بررسی این موارد پرداخته است.
در ادامه مشروح گفتگوی دکتر شیخ الاسلامی با مبلغ را میخوانید؛ انسان کامل، فقط انسان خوب نیست؛ آینه جامع حق است
*** برای ورود دقیق به بحث، اجازه بدهید یک تفکیک مقدماتی را روشن کنیم. در ادبیات عرفانی، وقتی از «انسان کامل» سخن میگوییم، آیا با یک مفهوم اخلاقی روبهرو هستیم؛ یعنی انسانی که به فضایل آراسته شده است، یا با یک مقام هستیشناختی که در نظام مراتب وجود، جایگاه خاصی دارد؟
تجلی یعنی ظهور حق در آینه، نه اینکه آینه خود حق باشد. پیامبر، بنده کامل و مظهر تام است؛ نه اینکه از مرتبه بندگی خارج شود.انسان کامل در عرفان اسلامی، پیش از هر چیز یک مقام هستیشناختی است، نه صرفاً یک توصیه اخلاقی. البته اخلاق و سلوک نیز در آن حضور دارند، اما آنچه انسان کامل را انسان کامل میکند، جامعیت وجودی او در ظهور اسماء و صفات الهی است.
همه موجودات، هر یک به اندازه ظرفیت خود، آینهای از یک یا چند اسم الهیاند؛ اما انسان کامل آینهای است که جامعیت اسماء را به ظهور میرساند. در او هم جمال و هم جلال، هم رحمت و هم قهر، هم علم و هم قدرت، هم لطف و هم هیبت، در یک وحدت باطنی ظهور میکنند.
از همینجا مقام «خلیفةاللهی» انسان معنا پیدا میکند؛ زیرا خلیفه کسی است که مظهر جامع اسماء مستخلفعنه باشد. پس انسان کامل، فقط «انسان خوب» نیست؛ آینه جامع حق است. پیامبر، بنده کامل و مظهر تام اسماء و صفات الهی است …

بازار




























































































































































