بررسیهای میدانی و گفتوگو با شرکتهای مونتاژکار نشان میدهد بخش عظیمی از این تأخیرها به اختلال در تأمین و انتقال قطعات منفصله یا همان CKD مربوط میشود؛ موضوعی که شرکتها آن را به شرایط جنگی، محدودیتهای حملونقل بینالمللی و تشدید مشکلات ناشی از تحریمها نسبت میدهند.
با این حال، یک پرسش مهم همچنان باقی است: آیا تمام تأخیرهای فعلی را میتوان به شرایط جنگی نسبت داد؟ روایت شرکت ها: محاصره دریایی مقصر اصلی تاخیر در تحویل است
در پیگیری وضعیت تحویل خودروهای مونتاژی از شرکتهای مختلف، یکی از دلایلی که بهطور مکرر مطرح میشود، مشکل انتقال محمولههای CKD از مبادی خارجی به ایران است.
شرکتها میگویند پس از محاصره دریایی بنادر جنوب کشور توسط ارتش تروریستی آمریکا، انتقال قطعات با مشکل مواجه شده و بخشی از محمولهها یا با تأخیر به کشور رسیده یا همچنان در مسیر انتقال معطل مانده است.
از سوی دیگر، صورتجلسه کمیسیون تجارت، پولی، بانکی و بیمه اتاق مشترک ایران و ایتالیا در شهریور ۱۴۰۵ نیز از محدودیت فعالیت برخی خطوط و مسیرهای دریایی، افزایش هزینهها و ریسک حملونقل و همچنین محدودیت ظرفیت و افزایش زمان حمل در برخی مسیرهای زمینی خبر میدهد. در این گزارش همچنین به تشکیل صفهای طولانی در برخی مبادی و مرزها اشاره شده است. چرا حمل زمینی هم نتوانسته جایگزین دریا شود؟
بررسیها نشان میدهد در شرایطی که حمل دریایی با محدودیت مواجه شده، بخشی از تجارت به سمت مسیرهای زمینی و کریدورهای شمالی و شرقی سوق پیدا کرده است اما ظرفیت حمل زمینی با حمل دریایی قابل مقایسه نیست.
یک کشتی کانتینری میتواند حجم بسیار بزرگی از کالا را در یک نوبت جابهجا کند، در حالی که انتقال همان حجم از کالا از مسیر زمینی نیازمند تعداد زیادی کامیون یا واگن قطار، ظرفیت مرزی، امکانات گمرکی و شبکه جادهای است. …
