اقتصادی
به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, در حالی که آمارهای رسمی از کنترل تورم سخن میگویند، واقعیت در کف بازار و سفرههای کارگری روایت دیگری دارد. برای میلیونها کارگر ایران، تورم دیگر یک عدد در گزارشهای اقتصادی نیست، بلکه به معنای حذف کالاهای اساسی از سبد خرید، کاهش کیفیت تغذیه و فشار مضاعفی است که هر روز بر دوش خانوادههای کمدرآمد و طبقه متوسط قرار میگیرد. در این میان، شکاف میان «دستمزد اسمی» و «هزینه واقعی معیشت» چنان عمیق شده است که حتی دستمزدهای قانونی نیز در برابر رشد قیمتها، رنگ میبازند.
مدیریت ارزی؛ ریشه درایشی در سفره کارگران
بسیاری از تحلیلگران و فعالان حوزه کار، نوسانات بازار ارز را موتور محرک قیمتها میدانند. تأیید این موضوع در اظهارات اخیر بهروز محبی نجمآبادی، عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، دیده میشود. وی با صراحت اعلام کرد که «ضعف در مدیریت بازار ارز و تصمیمات مقطعی»، مستقیماً منجر به افزایش قیمت کالاها و خدمات شده و در نهایت، هزینه این ناکارآمدی از سفره مردم پرداخت میشود.
برای کارگری که بخش بزرگی از درآمدش صرف خرید مواد غذایی و اجباری میشود، هر نوسان کوچک در قیمت ارز، به معنای کاهش فوری قدرت خرید اوست. وقتی مدیریت ارزی دچار لرزه شود، اولین ضربه را کسانی میخورند که هیچ «سرمایه جایگزینی» برای مقابله با تورم ندارند: یعنی کارگران.
تورم؛ مالیات ناعادلانه بر فقرا
تورم در اقتصاد ایران، شبیه به یک مالیات پنهان است که بیش از هر کسی، اقشار ضعیف و طبقه متوسط را هدف قرار میدهد. در حالی که سرمایهداران با خرید داراییها در برابر تورم مصون میمانند، کارگر با دستمزدی ثابت یا با رشد اندک، هر روز شاهد این است که سبد معیشتاش گرانتر میشود.
در این شرایط، کنترل تورم دیگر یک انتخاب …
