آیا اضطراب در خانوادهها منتقل میشود؟ یک متخصص سلامت روان توضیح میدهد که ژنتیک چه نقشی در بروز اضطراب دارد، عوامل محیطی چگونه بر آن اثر میگذارند و چه زمانی باید برای درمان به پزشک مراجعه کرد.
به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ اضطراب یکی از شایعترین اختلالات سلامت روان در جهان است. تجربههای تلخ زندگی، استرس شغلی، مشکلات مالی یا چالشهای عاطفی همگی میتوانند در بروز اختلالات اضطرابی نقش داشته باشند. اما سؤال بسیاری از افراد این است که آیا اضطراب میتواند از والدین به فرزندان به ارث برسد؟
برای پاسخ به این پرسش، با متخصص روانپزشکی گفتوگو شده است. آیا اضطراب میتواند ارثی باشد؟
دکتر شارادی میگوید: «اضطراب میتواند یک مؤلفه ژنتیکی داشته باشد، اما به شکل ساده و مستقیم به ارث نمیرسد. افرادی که سابقه خانوادگی اختلالات اضطرابی دارند، ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به اضطراب باشند، زیرا برخی ژنها بر نحوه واکنش مغز به استرس، ترس و احساسات تأثیر میگذارند. با این حال، داشتن این ژنها به این معنا نیست که فرد حتماً به اختلال اضطرابی مبتلا خواهد شد.»
او تأکید میکند که عوامل محیطی نیز نقش بسیار مهمی دارند. تجربههای دوران کودکی، آسیبهای روانی، استرس مداوم، بیماریهای جسمی، کمبود خواب و تغییرات بزرگ زندگی همگی میتوانند در ایجاد اضطراب نقش داشته باشند.
به گفته این متخصص، در بیشتر موارد اضطراب حاصل ترکیب استعداد ژنتیکی و تجربههای زندگی است، نه صرفاً ژنتیک.
وی همچنین میافزاید: «از دیدگاه روانپزشکی، بررسی سابقه خانوادگی اهمیت دارد، اما تنها بخشی از ارزیابی است. بسیاری از افراد بدون هیچ سابقه خانوادگی دچار اضطراب میشوند و در مقابل، برخی افراد با سابقه خانوادگی قوی هرگز این اختلال را تجربه نمیکنند. یادگیری مهارتهای مقابله با استرس، ورزش منظم، خواب کافی، مدیریت استرس و درمان زودهنگام میتوانند تأثیر اضطراب را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.» پژوهشها درباره نقش ژنتیک در اضطراب چه میگویند؟
مطالعهای که در سال ۲۰۰۲ در نشریه Dialogues in Clinical Neuroscience منتشر شد، نشان میدهد اضطراب پدیدهای پیچیده است که از واکنشهای طبیعی تا اختلالات بالینی مانند اختلال پانیک و اضطراب فراگیر را در بر میگیرد.
بر اساس این پژوهش، …
