اقتصاد را نمیتوان با دستور اداره کرد؛ اقتصاد بر پایه انگیزهها حرکت میکند. هر سیاستی که انگیزه تولید را تضعیف و فعالیتهای غیرمولد را سودآور کند، دیر یا زود خود را در کاهش سرمایهگذاری، افت تولید و گسترش بازارهای غیررسمی نشان خواهد داد. امروز بخش معدن ایران با یکی از همین تناقضهای اقتصادی روبهرو است؛ تناقضی که شاید در ظاهر به کمبود گازوئیل مربوط باشد، اما در واقع ریشه آن در نظام سیاستگذاری و قیمتگذاری سوخت نهفته است.
