به گزارش تجارت نیوز، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با ارسال ابلاغیهای به کمیتههای استانی تاکید کرده که از این پس، بررسی درخواستهای بازنشستگی باید «صرفا» بر مبنای عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و بیولوژیکی محیط کار صورت گیرد؛ تصمیمی که به گفته منتقدان، عملا عوامل ارگونومیک و فرسودگی جسمی ناشی از کارهای طاقتفرسا -حتی بدون وجود آلاینده مشخص- را از دایره ارزیابی حذف میکند. علاوه بر این، کارگران شاغل در مشاغل سخت با چالشهای دیگری هم مواجه هستند؛ چالش اصلی و تکاندهنده کارگران این است که با اولین مصوبه هیات دولت چهاردهم، شرط الزام داشتن «گواهی صلاحیت ایمنی پیمانکاران» به اسم «رفع موانع تولید» در مناقصات دولتی حذف شده است.
در این رابطه سمیه گلپور، فعال کارگری و رئیس پیشین کانونعالی انجمنهای صنفی کارگران ایران، در گفتوگو با ایسنا، درباره ابلاغیه اخیر معاونت روابط کار و خلاءهای قانونی درباره بازنشستگی مشاغل سخت، اظهار کرد: این ابلاغیه بیش از آنکه یک بخشنامه اداری باشد، یک «سدّ حقوقی» برای فرار از تعهدات صیانتی است. وزارت کار با صراحت، «عوامل ارگونومیک» را از شمول بررسی خارج کرده است؛ این یعنی پشت کردن به فرسودگی جسمی میلیونها کارگری که در مشاغل طاقتفرسا (اما بدون آلاینده شیمیایی) خرد میشوند. تبدیل فرآیند تصمیمگیری از حالت کیفی به «صرفا آزمایشگاهی و کمی»، تلاشی برای مهار آراء دیوان عدالت اداری به قیمت قربانی کردن سلامت نیروی کار است.
مطالبه اصلی و هدف از پلکانی شدن باید پوشش کارگرانی باشد که شرایط کارشان سخت است اما اکنون «صفر» تلقی میشوند و از هیچ حمایتی برخوردار نیستند. اصلاح قانون باید به نفع «جاماندگان» باشد، نه برای «تضییع حقِ پیشتازانِ» سختی کار.وی افزود: نظام فعلی بازنشستگی مشاغل سخت دچار خلاء بزرگ نگاه «باینری» یا نگاه «همه یا هیچ» است؛ شغل یا صد درصد سخت است یا اصلا سخت نیست. ما معتقدیم نظام «پلکانی شدن ضرایب» تنها زمانی مطلوب و عادلانه است که به عنوان یک «چتر گسترده» عمل کند، نه یک تیغ کاهنده. خط قرمز حقوقی در پلکانی شدن این است که این پلکانی شدن نباید بهانهای شود که کارگری در سختترین شرایط (مانند قعر معدن یا کوره ذوب) که اکنون ضریب ۱.۵ دارد، به خاطر کاهش هزینههای کارفرما به ضریب مثلا ۱.۲ یا کمتر تنزل یابد.
گلپور با بیان اینکه …
