جوان آنلاین: الگوی مصرف انرژی در بخش خانگی، بیش از آنکه فقط به تعداد وسایل گرمایشی و سرمایشی وابسته باشد، به اندازه فضای مورد استفاده، شرایط اقلیمی، نوع ساختمان و مدت زمان بهرهبرداری از تجهیزات بستگی دارد و نتایج طرح آمارگیری از مصرف حاملهای انرژی و ویژگیهای محیطزیستی خانوارهای شهری در سال ۱۴۰۴، وضعیت دقیقتری از گستره این تقاضا در واحدهای مسکونی شهری ارائه میکند که نشان میدهد بخش بزرگی از زیربنای خانههای شهری در طول سال برای مقابله با سرما و گرما به تجهیزات انرژیبر متکی است.
بر اساس این طرح، ۲۲.۵۶ میلیون خانوار شهری در حدود ۲۲ میلیون واحد مسکونی زندگی میکنند و مجموع زیربنای واحدهای مسکونی معمولی شهری نیز به حدود ۲۳۰۰ میلیون مترمربع میرسد که از این میزان، خانوارهای شهری در ماههای سرد سال بهطور متوسط ۱/۸۱ درصد زیربنای واحد مسکونی خود را گرم میکنند و در ماههای گرم سال ۷۵ درصد آن را خنک نگه میدارند و همین دو رقم، در کنار جمعیت و گستره زیربنای مسکونی، نشان میدهد تقاضای انرژی برای تأمین آسایش حرارتی در شهرها، تقاضایی محدود به بخشی از خانه یا گروهی از خانوارها نیست؛ بلکه بخش عمدهای از فضای مسکونی کشور را دربرمیگیرد.
البته این ارقام بهتنهایی معادل مقدار مصرف گاز یا برق نیستند، چراکه گرم یا خنک شدن یک مترمربع به عوامل متعددی از جمله عایقبندی ساختمان، کیفیت پنجرهها، سن بنا، نوع سامانه گرمایشی و سرمایشی، دمای بیرون و مدت استفاده از تجهیزات بستگی دارد. ولی با این حال، سهم بالای زیربنای تحت پوشش گرمایش و سرمایش، اندازه تقاضای بالقوه برای انرژی را نشان میدهد و هرچه فضای بیشتری از یک واحد مسکونی باید به دمای مطلوب برسد، انرژی بیشتری برای جبران اتلاف حرارتی در زمستان یا ورود گرمای محیط در تابستان مورد نیاز خواهد بود؛ بهویژه در ساختمانهایی که از نظر طراحی و عایقکاری عملکرد مناسبی ندارند.
بخاری گازی همچنان وسیله غالب گرمایشی در شهرهاست و ۱/۶۸ درصد خانوارهایی که واحد مسکونی خود را گرم میکنند، فقط از این وسیله استفاده میکنند و این سهم بالا نشان میدهد گاز طبیعی همچنان جایگاه مهمی در تأمین گرمایش بخش خانگی دارد. بنابراین تغییرات دمایی در فصل سرد، طول دوره سرما و کیفیت حرارتی ساختمانها میتواند مستقیماً بر تقاضای گاز اثر …
