خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: کشتی در ایران فقط یک رشته ورزشی نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگی این سرزمین است؛ ورزشی که سالهاست با مفهوم «پهلوانی» گره خورده و نامهایی چون غلامرضا تختی، مرز میان قهرمانی ورزشی و پهلوانی اجتماعی را برای مردم ایران معنا کردهاند. برای بسیاری از ایرانیها، کشتی نه فقط رقابت دو ورزشکار روی تشک، بلکه روایتی از قدرت، جوانمردی، ایستادگی و اخلاق است. همین پیوند عمیق باعث شده کشتی در فرهنگ عمومی ایران جایگاهی فراتر از یک ورزش داشته باشد؛ تا جایی که پنجم شهریور، زادروز جهان پهلوان تختی، به عنوان روز ملی کشتی در تقویم رسمی کشور ثبت شده است.
اما تاریخ کشتی ایران فقط در سالنهای مسابقه و میان مدالهای جهانی و المپیک خلاصه نمیشود. بخشی از این تاریخ را باید در نام کشتیگیرانی جستوجو کرد که روزی دوبنده پوشیدند و روی تشک برای پیروزی جنگیدند، اما در مقطعی از زندگی، میدان دیگری را برای دفاع انتخاب کردند. میان شهدای دفاع مقدس، مدافعان حرم و شهدای سالهای اخیر، نام ورزشکارانی دیده میشود که کشتی بخشی از زندگی آنها بوده است؛ کسانی که تجربه مبارزه روی تشک را با خود به میدانهایی بردند که دیگر خبری از مدال و سوت داور نبود و نتیجه آن، گاه جانباختن در راه دفاع از وطن و اعتقاداتشان بود.
در میان این نامها، شهید ابراهیم هادی یکی از شناختهشدهترین چهرههاست؛ ورزشکاری که کشتی برای او تنها وسیلهای برای تقویت جسم نبود و با مفهوم پهلوانی و تربیت روح پیوند خورده بود. بعدها نیز روایت زندگی بسیاری از کشتیگیران شهید در قالب کتاب ثبت شد؛ از «دوبنده خاکی» درباره شهید اصغر منافیزاده و «برف و باروت» درباره شهید سیدمصطفی میرشاکی گرفته تا «از دوبنده تا سربند»، «شمع بیصدا آب میشود» و «پسر هرسین» که هر کدام بخشی از زندگی این قهرمانان را روایت میکنند.
این مسیر اما به سالهای دفاع مقدس ختم نشد. در سالهای بعد، برخی کشتیگیران در دفاع از حرم اهلبیت(ع) راهی سوریه شدند و نامشان در میان شهدای مدافع حرم قرار گرفت. برای نمونه، شهید مرتضی ابراهیمی، کشتیگیر و فرمانده گردان امام حسین(ع) ملارد، سابقه حضور در سوریه و دفاع از حرم را داشت و زندگی او نیز در کتاب «آخرین کولانداز» ثبت شده است؛ اثری که به تازگی به عنوان چهلوهشتمین …
