اقتصادی
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم؛ اگرچه پرداخت یارانه از محل چاپ پول ممکن است در کوتاهمدت اثرات رفاهی محدودی برای خانوارها به همراه داشته باشد، اما این آثار در نهایت بر اثر افزایش تورم از بین میروند و حتی در بلندمدت میتوانند به کاهش سطح رفاه خانوارها بینجامند. بنابراین دولت نباید در اجرای طرحهای حمایتی به سمت خلق پول برود، چراکه عدم اجرای چنین سیاستهایی بهتر از اجرای آن از طریق خلق پول است.
در دهههای اخیر، یکی از کانالهای خلق پول و تشدید تورم در اقتصاد ایران، اصرار سیاستگذاران بر پرداخت یارانههای گسترده بدون پشتوانه درآمدی پایدار بوده است. این اصرار در بلندمدت به سطوح بالاتر تورم انجامیده و با ایجاد تورم ساختاری، سیاستگذار پولی و ارزی را در اجرای سیاستهای مهار تورم با دشواری مواجه کرده است.
طرح کالابرگ که در ماههای اخیر به اجرا درآمده نیز از این قاعده مستثنی نیست. اگر دولت منابع مورد نیاز این طرح را از طریق استقراض از بانک مرکزی یا سایر روشهای منجر به خلق پول تأمین کند، در نهایت با افزایش فشار تورمی روبهرو خواهیم شد. اما اگر منابع اجرای طرح از محل درآمدهای دولت تأمین شود، ضمن افزایش رفاه خانوار، فشار تورمی نیز ایجاد نخواهد شد.
البته باید در نظر داشت که طرح کالابرگ در پی حذف ارز ترجیحی اجرا شده است که زیان آن برای اقتصاد ملی به مراتب بیشتر از کالابرگ بوده، اما این نکته …
